Tako rzecze Zaratustra (plik audio)

W naszych publikacjach staramy się prezentować Wam sylwetki i poglądy wizjonerów, ludzi którzy na zawsze zmienili otaczający nas świat i to, jak go postrzegamy. Wśród nich są już: Nikola Tesla, Thomas Alva Edison, Albert Einstein, Sigmund Freud, Charles Darwin, a niebawem również Leonardo da Vinci, Isaac Newton i wielu, wielu innych. Wśród nich nie mogło zabraknąć Fryderyka Nietzsche, którego dzieło mamy zaszczyt przedstawić jako książkę mówioną.

„– I cóż robi święty w lesie? – zapytał Zaratustra.

Święty odparł: – Pieśni składam i śpiewam je, a gdy pieśni składam, śmieję się i płaczę, i pomrukuję z cicha: tak Boga chwalę.

Śpiewem, płaczem, śmiechem i pomrukiem chwalę Boga, który jest moim Bogiem. Lecz cóż to niesiesz ty nam w darze?

Gdy Zaratustra te słowa usłyszał, pokłonił się świętemu i rzekł: – Czemże was mógłbym ja obdarzyć? Pozwólcie mi jednak odejść czem prędzej, abym wam czego nie odebrał! – I tak oto rozstali się ze sobą starzec i mąż, śmiejąc się jako dwa żaki.

Gdy Zaratustra sam pozostał, rzekł do swego serca:

„Czyżby to było możliwe! Wszak ten święty starzec nic jeszcze w swem lesie nie słyszał o tem, że Bóg już umarł!”

Friedrich Nietzsche, Tako rzecze Zaratustra