To nie może się udać

Z twórczością Abby Jimenez miałam już styczność przy okazji czytania jej książki „To tylko przyjaciel”, która mocno zapadła mi w pamięć. W najnowszej powieści klimat pozostaje ten sam, co bardzo mi się podoba. Lubię pióro tej autorki. Opowieści wychodzące spod jej ręki to piękne, poruszające, ale i momentami rozbawiające do łez historie o miłości, która wydawałoby się, że nie jest pisana bohaterom, ale ma w sobie to coś, co sprawia, że kibicuje się im do samego końca. Jedyne co mnie zaskoczyło, to nowa szata graficzna książek Abby. Wydawnictwo Muza zmieniło je na tyle, że patrząc na tę książkę, nie wpadłam na to, że to ta sama autorka i nie byłam zbytnio zachęcona tą okładką. Jednak cieszę się, że po nią sięgnęłam i przeżyłam tę piękną przygodę razem z bohaterami.



W „To nie może się udać” poznajemy Alexis, która zbliża się do czterdziestki. Ma z pozoru idealne życie, wysoki status społeczny, pracę lekarza w szpitalu, który został nazwany na cześć jej rodziny i świetnych przyjaciół. Jednak jej życie miłosne nie jest tak kolorowe. Niespodziewanie główna bohaterka poznaje niespełna trzydziestoletniego mężczyznę - Daniela, który wywraca jej życie do góry nogami. Małe miasteczko, w którym mieszka chłopak swoim klimatem sprawia, że dziewczyna czuje się tam lepiej niż we własnym domu. Sielskie życie, zżyta ze sobą mała społeczność, w której wszyscy znają się jak łyse konie. Czego chcieć więcej? Tylko czy różnica wieku i statusu społecznego to nie za wiele?



Najnowszy romans autorstwa Abby Jimenez „To nie może się udać” to romantyczna historia pokazująca, że nie zawsze to, co nam znane i do czego jesteśmy przyzwyczajeni, jest dla nas dobre. Czasem warto wziąć swoje życie za rogi i zmienić je całkowicie, aby przeżyć je całym sobą i być w pełni szczęśliwym. Cieszę się, że przeczytałam tę powieść. Świetnie się przy niej bawiłam. Potrafiła mnie rozbawić, ale również poruszyć i doprowadzić do łez. Bardzo ważnym wątkiem, który pojawił się w książce, jest ukazanie przemocy w rodzinie. Zarówno tej fizycznej, jak i psychicznej. Podoba mi się to, że autorka pokazuje, jak duży jest to problem i nie należy go bagatelizować, bo każda przemoc zostawia po sobie ślad.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

Alexis Montgomery jeszcze nie przyszła na świat a rodzice już zdążyli zaplanować jej przyszłość i to z najmniejszymi szczegółami. Kompletny brak zrozumienia z ich strony i ciągła krytyka sprawiły, że jako dorosła już kobieta nie zauważa swoich potrzeb i robi wszystko by uszczęśliwić innych. Daniel Grant jest całkowitym przeciwieństwem Alexis. Mimo, że żyje skromnie czerpie z życia pełnymi garściami niosąc pomoc każdemu kto jej potrzebuje. Przypadek a może przeznaczenie krzyżuje drogę dwójki tak różnych sobie ludzi. Dzieli ich absolutnie wszystko a pozornie łączy bardzo niewiele ale wiecie pozory lubią mylić...



Wakan to miejsce pełne magii, miejsce w którym czułam się jak w domu. Urzeczona jego pięknem nie chciałam kończyć tej przygody, w której mogłam towarzyszyć bohaterom w ich podróży do spełnienia marzeń. Zakochałam się w tym miasteczku, w jego małej społeczności. Chciałabym móc znaleźć się tam naprawdę, widzieć to wszystko o czym opowiadała Alexis. Przepiękna historia, pełna emocji i rozterek. Momentami łamiąca serce. Tak jak poprzednie, tak i ta jest wyjątkowa, zapadająca w pamięć i serce. Obawiam się, że będę wam ją polecać do znudzenia.