Tylko ona została

Pamiętacie jeszcze, co robiliście w latach 80. XX wieku? Jak żyło się bez komórek, laptopów, Internetu? Ta książka oferuje sentymentalną podróż tym, którzy załapali się na młodość w tamtych czasach, a młodszym czytelnikom umożliwia wgląd w świat, o którym nie mają pojęcia...



Czynię tę uwagę, bo to ważne. Główne bohaterki opowieści funkcjonują bowiem w rzeczywistości, w której kontakt najszybciej łapie się przez telefon, dobrą opinię mogą zniszczyć gazety, a nie głupi wpis w mediach społecznościowych, a nagrywanie książek na kasety odtwarzane na walkmanie jest traktowane jako nowoczesny wynalazek.



Kit ma 30 lat i tak właśnie żyje. A raczej wegetuje od pół roku, mieszkając z ojcem, bo oskarżono ją o przyczynienie się do śmierci pacjentki, którą się opiekowała. Gdy w końcu może wrócić do pracy, okazuje się, że jedyne zlecenie, na które ma szansę, to opieka nad kobietą oskarżoną o wymordowanie całej rodziny pół wieku wcześniej. Kit nie ma wyboru - by wyrwać się z domu i nie wypaść z branży, musi przyjąć pracę.



Szybko okazuje się, że jej pacjentka, niemal całkiem sparaliżowana Lenora Hope, ma jej do zaoferowania znacznie więcej, niż pracę. Kit staje przed szansą poznania największej tajemnicy podupadłego domu rodziny Hope'ów... Przekona się jednak, że za takie sekrety słono się płaci...



Książka skonstruowana jest w ciekawy sposób - historię zbrodni poznajemy zarówno z perspekywy Kit, opiekunki, która zatrudnia się w niszczejącej rezydencji Hope'ów, jak i z perspektywy Lenory, która - choć nie mówi i może w ograniczony sposób poruszać tylko lewą ręką - znalazła sposób, by przekazać młodej kobiecie swoją historię... To pozwala spojrzeć na całą opowieść z dwóch perspektyw, buduje ciekawe napięcie i solidnie zaskakuje czytelnika w kilku miejscach. Bardzo udana koncepcja. Dzięki niej łatwiej też wyobrazić sobie życie rodziny Hope'ów w czasach świetności i dylematy, przed którymi musiały stawać młode kobiety w tamtych skomplikowanych, choć malowniczych czasach...



Ciekawa jest też konstrukcja historii obu bohaterek - starszej i młodszej. Obie przechodzą przez podobne udręki - oskarżane o zbrodnię, niemogące się dobrze bronić, traktowane przez świat podejrzliwie. Kaliber ich prawdopodobnych win jest może różny, ale mechanizmy odtrącenia pozostają identyczne. Konfrontacja obu kobiet pozwala wysnuć ciekawe wnioski na temat tego, jak łatwo oceniamy innych i jak sami reagujemy na cudze tragedie, mając na koncie te własne.



A wszystko to dzieje się w świecie, który całkiem widocznie chyli się ku upadkowi - w domu na urwisku, który coraz bardziej osuwa się w niebyt... To wszystko mocno podkręca atmosferę książki, nadając akcji bardziej gorączkowe tempo - bo nikt nie wie, ile zostało czasu do całkowitego zniszczenia posiadłości...



Całość napisana została bardzo sprawnie i z polotem. Obu bohaterkom można wierzyć w ich motywacje, w ich historie i w ich refleksje. Wydają się kompletne - nie nakreślone powierzchownie, lecz dobrze, bo w sposób pełny niuansów, wycieniowane. A umieszczenie opowieści o Lenorze Hope i jej bliskich oraz o Kit, która te dzieje odkrywa, w latach 80., dodaje thrillerowi uroku - bohaterki nie mają pod ręką nowoczesnych technologii, które szybciej naprowadziłyby je na pewne rozwiązania, muszą więc czasem pogłówkować - ma to swój urok, zwłaszcza dla kogoś, kto pamięta jeszcze taki świat. :)



Polecam tę książkę każdemu, kto lubi podróże w czasie, dreszczyk niepewności podczas lektury, zaskakujące zbiegi okoliczności i niesztampowe rozwiązania. Autora polecać nie muszę - jego nazwisko to już w świecie tego typu opowieści znana i uznana marka. :)

Wciągająca i mega zaskakująca. Czyta się jednym tchem. Polecam!

Po ostatniej styczności z twórczością Sagera bałam się, że jego najnowsza książka również mnie zawiedzie. Kiedy czytałam „Dom po drugiej stronie jeziora”, to watek paranormalny, który się pojawił, kompletnie mi tam nie pasował i zepsuł całokształt książki. Jakież było moje zdziwienie, kiedy czytając „Tylko ona została”, wkręciłam się w fabułę i nie mogłam się od niej oderwać. Ten thriller jest równie dobry i bardzo podobny do „Pomocy domowej” Freidy McFadden, którą wszystkim polecam.



„Tylko ona została” to thriller, który świetnie buduje napięcie. Opowiada losy pielęgniarki domowej, która ma opiekować się sparaliżowaną kobietą, która w młodości wymordowała swoją rodzinę. Nawet powstała rymowanka, która mówi o tej drastycznej zbrodni. Dziewczyna początkowo boi się swojej podopiecznej, jednak z czasem okazuje się, że jest sposób, aby dowiedziała się od niej zupełnie innej wersji wydarzeń.



Autorka do samego końca trzyma czytelnika w niepewności. Końcówka całkowicie wyprowadziła mnie z równowagi. Takie thrillery uwielbiam i z całego serca polecam tę książkę Rileya Sagera.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

Po ostatniej styczności z twórczością Sagera bałam się, że jego najnowsza książka również mnie zawiedzie. Kiedy czytałam „Dom po drugiej stronie jeziora”, to watek paranormalny, który się pojawił, kompletnie mi tam nie pasował i zepsuł całokształt książki. Jakież było moje zdziwienie, kiedy czytając „Tylko ona została”, wkręciłam się w fabułę i nie mogłam się od niej oderwać. Ten thriller jest równie dobry i bardzo podobny do „Pomocy domowej” Freidy McFadden, którą wszystkim polecam.



„Tylko ona została” to thriller, który świetnie buduje napięcie. Opowiada losy pielęgniarki domowej, która ma opiekować się sparaliżowaną kobietą, która w młodości wymordowała swoją rodzinę. Nawet powstała rymowanka, która mówi o tej drastycznej zbrodni. Dziewczyna początkowo boi się swojej podopiecznej, jednak z czasem okazuje się, że jest sposób, aby dowiedziała się od niej zupełnie innej wersji wydarzeń.



Autorka do samego końca trzyma czytelnika w niepewności. Końcówka całkowicie wyprowadziła mnie z równowagi. Takie thrillery uwielbiam i z całego serca polecam tę książkę Rileya Sagera.



Agnieszka, księgarka, Przemyśl, Sanowa

To zdecydowanie moja ulubiona pozycja Sagera. Nie wiem, co ten autor w sobie ma, co takiego jest w jego książkach, że choć nie są idealne, absolutnie uzależniają. Może to ten niepowtarzalny odrobinę gotycki klimat (nawet, jeśli fabuła rozgrywa się współcześnie), może zupełnie nierealne historie, które tak cudownie pomagają głowie odpocząć? Fakt jest taki, że nieprzypadkowo twórczość pisarza ma rzeszę miłośników, także w w Polsce. W tym mnie :)



„Tylko ona została” to kwintesencja dorobku Sagera. Jest tu wszystko, co kocham w jego książkach, czyli wspomniany lekko gotycki, niepokojący klimat, stare domostwo, zb*odnia, a przede wszystkim ponownie odkryta zostaje ta mroczna strona ludzkiej psychiki, tak fascynująca.



Świetnie napisany kawał porządnego thrillera, któremu naprawdę niewiele mogę zarzucić. Bawiłam się przednio, oderwać nie mogłam i porządnie zaniepokoiłam :)

Idealnie!



Czytajcie!



A mnie znowu pozostaje czekanie na kolejne książki autora…