Ulice ciem

Najnowsza książka Katarzyny Puzyńskiej może okazać się sporym zaskoczeniem dla jej dotychczasowych fanów. Autorka znana do tej pory głównie z powieści sensacyjno-kryminalnych, sięgnęła tym razem po nieco inne środki wyrazu. Przyznam, że nie jestem fanką zwykłych kryminałów, więc dla mnie to pozytywna zmiana i z chęcią sięgnęłam po tę powieść. „Ulice ciem” to historia, która rozgrywa się w dwóch planach czasowych. Pierwszy z nich to współczesna Warszawa. Główna bohaterka Zofia znalazła się na życiowym zakręcie i ostatnie czego się spodziewa, to to, że jej losy może odmienić wizyta w tajemniczej księgarni. Drugie miejsce akcji to Warszawa przedwojenna, gdzie Mańka trafia na ślady sprawy kryminalnej i mimo niebezpieczeństwa, jest zdeterminowana, by ujawnić prawdę. Obie bohaterki i obie historie dużo łączy, a ich losy zaczynają się splatać w magiczny sposób - głównie za sprawą pewnego osobliwego księgarza, który na początku sympatyczny, z czasem pokazuje swoje drugie oblicze. W książce roi się od prawdziwych nazw ulic i rzeczywistych miejsc, które znajdziemy na mapie Warszawy. Ciekawym zabiegiem jest też zastosowanie elementów gwary w części przedwojennej, dobrze oddaje to klimat stolicy końca lat trzydziestych. Powieść Puzyńskiej spodoba się fanom Zafona i wszystkim, którzy lubią „książki o książkach”, czyli historie, które przypominają nam jak wielką siłę może mieć literatura. Gratulacje dla autorki, która nie boi się eksperymentować z nowymi gatunkami literackimi - mam nadzieję, że nie jest to ostatnia książka w tym stylu, bo czytało się ją znakomicie.

Aleksandra, Księgarka, Warszawa Elektrownia Powiśle

Niestety, ale książka mnie dość mocno rozczarowała. Brakuje mi w niej dynamiki, zwrotów akcji. To taka spokojna obyczajówka z elementami fantastyki.