Książki
E-booki
Audiobooki
Muzyka
Filmy
Gry i zabawki
Papiernik
Una Rosa
Wykonawca:
Inne wydania
Vinyl
116,50 zł
Opis
Opis
Wszystko zaczęło się od lampy z pozytywką w domu jej prababci, która grała portorykańską wersję danzónu José Enrique Pedreiry, którą w końcu elektronicznie przerobiła na utwór tytułowy nowego albumu Xenii Rubinos "Una Rosa" - wydanego przez ANTI Records. 'Una Rosa' jest następczynią dobrze przyjętego przez krytykę wydawnictwa Black Terry Cat z 2016 roku i jest zarówno uznaniem, jak i wyraźnym odejściem od jej wcześniejszej twórczości.
"Una Rosa" to filmowa, wyimaginowana nocna przestrzeń, w której jesteś przenoszony przez życie różnych postaci. Album jest bardziej elektroniczny i złożony niż wszystko, co do tej pory stworzyła, wyznaczając punkt zwrotny dla nowojorskiej wokalistki, która wywodzi się z jazzowego środowiska. Album wyłonił się z miejsca bólu serca i skrajnego zmęczenia - w 2019 roku, po serii tras koncertowych i występów niemal non stop, czuła się szalenie wyczerpana. Skonsultowała się z curandero, który zdiagnozował u niej "perdida del espiritu" ("utratę ducha"), ale była pewna, że muzyka wróci - i rzeczywiście tak się stało. Wraz ze swoim wieloletnim muzycznym współpracownikiem Marco Buccellim, Xenia ponownie odnalazła muzykę i "Una Rosa" zaczęła nabierać kształtów.
Każdy singiel jest portretem innej postaci - pełnej wściekłości kobiety noszącej grilla w "Who Shot Ya?", pogrążonej w żałobie imprezowiczki w "Did My Best", wróżącej z fusów futurystycznej wokalistki jazzowej w "Cógelo Suave".
Płyta jest dwustronna: strona A "RED", na której znajdują się utwory gorące, agresywne, pełne ognistej dramaturgii, oraz strona B "BLUE", która prezentuje bardziej introspektywny, a zarazem ekspansywny nastrój. Album otwiera czterokrotne wybicie godziny przez wieżę zegarową, otwierające portal do nowego świata, przechodząc w "Una Rosa", czerpiącą inspirację z piosenki José Enrique Pedreiry "Blood from the wind-up flowers", a także z dokumentu o las cuatro joyas del ballet Cubano, artystka na nowo wyobraziła sobie utwór tytułowy, dodając elektronikę. Po nim następuje tragiczny "Ay Hombre" - oda do śpiewników cortate las venas, które rozbrzmiewały w domu jej babci.
Czerpiąc inspirację zewsząd, od tradycyjnych kubańskich rumbasa, przez Kelmana Durana, Ritę Indiana, po Munequeitos de Matanzas, album kontynuuje niezbadane głębie kultury, z której pochodzi i świata, który buduje. "Sacude" zamienia skromne clave intro w hiphopowy beat. 'Don't Put Me In Red' gra bez słów zarówno w piosence, jak i w uderzającym teledysku, dźwiękowym uderzeniu w oświetleniowców, którzy frustrująco używali "domyślnego czerwonego latynoskiego oświetlenia", gdy artystka wychodziła na scenę. Piosenki takie jak 'Working All The Time' krytykują i parodiują kapitalizm, podczas gdy 'Did My Best' rozwodzi się nad następstwami nagłej straty, tęskniąc za zobaczeniem kogoś, z kim nigdy się nie pożegnała.
"Pamiętam moment, w którym poczułam, że skończyłam śpiewać - to tak jak wtedy, gdy płaczesz tak mocno, że zapominasz, dlaczego w ogóle płakałaś" - wspomina Rubinos. "Kiedy słuchaliśmy potem, włosy na moich rękach i nogach stanęły dęba, czułem, że moja twarz robi się gorąca. Nagle poczułem to stare, znajome uczucie. W tym momencie, w piwnicy, podczas upiornej nocy kwarantanny z syrenami pogotowia, nagle przypomniałem sobie, dlaczego śpiewam".
"Una Rosa" to album, który przywrócił Xenię samej sobie - uwalniając idee doskonałości i łącząc wiele wątków inspiracji, które dają jej powód do działania, album jest odejściem i rozwinięciem jej wcześniejszej twórczości. To album skupiony wokół wielowarstwowej audiowizualnej opowieści i zawartych w niej postaci. "Una Rosa" jest emocjonalna, wrażliwa i spontaniczna, zawiera jedne z najbardziej elektronicznych, złożonych i filmowych produkcji, jakie stworzyła do tej pory. To podróż - z punktem końcowym i początkiem - która sprawia, że słuchacz nie może się doczekać kolejnego zakrętu. Wizjonerska wokalistka i producentka Xenia Rubinos działa w ramach gatnków i poza nimi i strukturami, aby stworzyć poruszająco mocne piosenki z jej charakterystycznym brzmieniem. Mocny wokal Xenii jest w centrum jej muzyki, która wyrasta z szerokiej gamy wpływów od R&B przez hip-hop do jazzu, a wszystko to podane z soulowo-punkową aurą.
Pitchfork pochwalił promienną wokalistkę jako "unikalną nową popową osobowość", podczas gdy profil w The New Yorker opisał jej twórczość jako "rytmicznie zaciętą, hojną wokalnie muzykę, która prześlizguje się przez sieć jakiegokolwiek znanego gatunku".
Xenia dorastała w Hartford, CT śpiewając do piosenek Mariah Carey słuchanych w samochodowym radiu. "Moja mama jeździła kilka razy dookoła bloku, żebym mogła dokończyć śpiewanie, gdy leciała moja ulubiona piosenka. Moi rodzice nie byli muzykami, ale oboje naprawdę kochali muzykę i zachęcali mnie do zainteresowania się nią. Kiedy miałam 4 lata, kupili mi pianino, a w wieku 8 lat używałam już maszyny do karaoke, żeby nagrywać piosenki i robić mixtape'y z kawałkami z radia". W gimnazjum Xenia podkochiwała się w trębaczu, który doprowadził ją do odkrycia jazzu, kiedy puścił jej płytę Milesa Davisa. Otrzymała stypendium na Berklee College of Music w Bostonie, gdzie podjęła studia wokalne zainspirowana muzyką Niny Simone i romantycznym dramatyzmem takich wokalistek jak Billie Holiday i Judy Garland. "Miałam napisać aranżację na trąbkę na te zajęcia. Nie miałam pojęcia, co robię, ale napisałam ją śpiewając każdą z linii i partii sekcji rytmicznej. Byłam kompletnie przerażona, że zespół zagrał to w klasie. Jedyną rzeczą, jaką powiedział potem nauczyciel było: "Wow, musisz słuchać dużo Mingusa!" Zakłopotana nie wiedziałam o kim mówi, przytaknęłam tylko nerwowo, a kiedy wróciłam do domu, sprawdziłam całą muzykę Mingusa. Byłam oszołomiona, nigdy nie słyszałem czegoś takiego. To było takie uduchowione i pełne przygód, czułam, że on może zrobić ze swoją muzyką wszystko. Chciałam znaleźć swój własny głos, więc rzuciłam śpiewanie i zajęłam się komponowaniem.
Mój pierwszy zespół był wielkim, głośnym bałaganem złożonym z instrumentów dętych i instrumentów perkusyjnych. Wtedy właśnie poznałem perkusistę i producenta Marco Buccelliego, który był moim głównym współpracownikiem przez prawie całą następną dekadę". Po przeprowadzce do Nowego Jorku, Xenia zaczęła wykorzystywać swój głos w kompozycjach i improwizacjach. Czując pilną potrzebę wykonywania nowej muzyki, zaczęła eksperymentować z zapętlaniem wokalu i zebrała się na odwagę, by zagrać publicznie na keyboardzie. W 2012 roku wydała własnym sumptem swój debiutancki album 'Magic Trix'. Już w następnym roku album wzbudził duże zainteresowanie zarówno wśród artystów, jak i krytyków i zwrócił uwagę Ba Da Bing! Records, która wydała album na licencji w 2013 roku. Xenia rozpoczęła intensywną trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Europie, zarówno jako headliner, jak i support dla takich zespołów jak Battles, Deerhoof, Man Man, Coco Rosie i innych. Jej energiczne występy na żywo i prezencja przywołują na myśl niektóre z większych ikon, które podziwiała w dzieciństwie, jak Nina Simone, podczas gdy jej potężny wokal przypomina uduchowioną Erykah Badu, jednocześnie zajmując w muzyce przestrzeń, która jest całkowicie jej własną. "Myślę, że moje charakterystyczne brzmienie jest kolażem różnych gatunków muzycznych, które łączą się ze sobą z moim głosem i wyobraźnią".
Producent/osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo produktu
SONIC DISTRIBUTION D. GÓRKA I WSPÓLNICY SPÓŁKA JAWNA
MŚCISŁAWSKA 6
01-647 warszawa
sales@sonicrecords.pl
605654000
"Una Rosa" to filmowa, wyimaginowana nocna przestrzeń, w której jesteś przenoszony przez życie różnych postaci. Album jest bardziej elektroniczny i złożony niż wszystko, co do tej pory stworzyła, wyznaczając punkt zwrotny dla nowojorskiej wokalistki, która wywodzi się z jazzowego środowiska. Album wyłonił się z miejsca bólu serca i skrajnego zmęczenia - w 2019 roku, po serii tras koncertowych i występów niemal non stop, czuła się szalenie wyczerpana. Skonsultowała się z curandero, który zdiagnozował u niej "perdida del espiritu" ("utratę ducha"), ale była pewna, że muzyka wróci - i rzeczywiście tak się stało. Wraz ze swoim wieloletnim muzycznym współpracownikiem Marco Buccellim, Xenia ponownie odnalazła muzykę i "Una Rosa" zaczęła nabierać kształtów.
Każdy singiel jest portretem innej postaci - pełnej wściekłości kobiety noszącej grilla w "Who Shot Ya?", pogrążonej w żałobie imprezowiczki w "Did My Best", wróżącej z fusów futurystycznej wokalistki jazzowej w "Cógelo Suave".
Płyta jest dwustronna: strona A "RED", na której znajdują się utwory gorące, agresywne, pełne ognistej dramaturgii, oraz strona B "BLUE", która prezentuje bardziej introspektywny, a zarazem ekspansywny nastrój. Album otwiera czterokrotne wybicie godziny przez wieżę zegarową, otwierające portal do nowego świata, przechodząc w "Una Rosa", czerpiącą inspirację z piosenki José Enrique Pedreiry "Blood from the wind-up flowers", a także z dokumentu o las cuatro joyas del ballet Cubano, artystka na nowo wyobraziła sobie utwór tytułowy, dodając elektronikę. Po nim następuje tragiczny "Ay Hombre" - oda do śpiewników cortate las venas, które rozbrzmiewały w domu jej babci.
Czerpiąc inspirację zewsząd, od tradycyjnych kubańskich rumbasa, przez Kelmana Durana, Ritę Indiana, po Munequeitos de Matanzas, album kontynuuje niezbadane głębie kultury, z której pochodzi i świata, który buduje. "Sacude" zamienia skromne clave intro w hiphopowy beat. 'Don't Put Me In Red' gra bez słów zarówno w piosence, jak i w uderzającym teledysku, dźwiękowym uderzeniu w oświetleniowców, którzy frustrująco używali "domyślnego czerwonego latynoskiego oświetlenia", gdy artystka wychodziła na scenę. Piosenki takie jak 'Working All The Time' krytykują i parodiują kapitalizm, podczas gdy 'Did My Best' rozwodzi się nad następstwami nagłej straty, tęskniąc za zobaczeniem kogoś, z kim nigdy się nie pożegnała.
"Pamiętam moment, w którym poczułam, że skończyłam śpiewać - to tak jak wtedy, gdy płaczesz tak mocno, że zapominasz, dlaczego w ogóle płakałaś" - wspomina Rubinos. "Kiedy słuchaliśmy potem, włosy na moich rękach i nogach stanęły dęba, czułem, że moja twarz robi się gorąca. Nagle poczułem to stare, znajome uczucie. W tym momencie, w piwnicy, podczas upiornej nocy kwarantanny z syrenami pogotowia, nagle przypomniałem sobie, dlaczego śpiewam".
"Una Rosa" to album, który przywrócił Xenię samej sobie - uwalniając idee doskonałości i łącząc wiele wątków inspiracji, które dają jej powód do działania, album jest odejściem i rozwinięciem jej wcześniejszej twórczości. To album skupiony wokół wielowarstwowej audiowizualnej opowieści i zawartych w niej postaci. "Una Rosa" jest emocjonalna, wrażliwa i spontaniczna, zawiera jedne z najbardziej elektronicznych, złożonych i filmowych produkcji, jakie stworzyła do tej pory. To podróż - z punktem końcowym i początkiem - która sprawia, że słuchacz nie może się doczekać kolejnego zakrętu. Wizjonerska wokalistka i producentka Xenia Rubinos działa w ramach gatnków i poza nimi i strukturami, aby stworzyć poruszająco mocne piosenki z jej charakterystycznym brzmieniem. Mocny wokal Xenii jest w centrum jej muzyki, która wyrasta z szerokiej gamy wpływów od R&B przez hip-hop do jazzu, a wszystko to podane z soulowo-punkową aurą.
Pitchfork pochwalił promienną wokalistkę jako "unikalną nową popową osobowość", podczas gdy profil w The New Yorker opisał jej twórczość jako "rytmicznie zaciętą, hojną wokalnie muzykę, która prześlizguje się przez sieć jakiegokolwiek znanego gatunku".
Xenia dorastała w Hartford, CT śpiewając do piosenek Mariah Carey słuchanych w samochodowym radiu. "Moja mama jeździła kilka razy dookoła bloku, żebym mogła dokończyć śpiewanie, gdy leciała moja ulubiona piosenka. Moi rodzice nie byli muzykami, ale oboje naprawdę kochali muzykę i zachęcali mnie do zainteresowania się nią. Kiedy miałam 4 lata, kupili mi pianino, a w wieku 8 lat używałam już maszyny do karaoke, żeby nagrywać piosenki i robić mixtape'y z kawałkami z radia". W gimnazjum Xenia podkochiwała się w trębaczu, który doprowadził ją do odkrycia jazzu, kiedy puścił jej płytę Milesa Davisa. Otrzymała stypendium na Berklee College of Music w Bostonie, gdzie podjęła studia wokalne zainspirowana muzyką Niny Simone i romantycznym dramatyzmem takich wokalistek jak Billie Holiday i Judy Garland. "Miałam napisać aranżację na trąbkę na te zajęcia. Nie miałam pojęcia, co robię, ale napisałam ją śpiewając każdą z linii i partii sekcji rytmicznej. Byłam kompletnie przerażona, że zespół zagrał to w klasie. Jedyną rzeczą, jaką powiedział potem nauczyciel było: "Wow, musisz słuchać dużo Mingusa!" Zakłopotana nie wiedziałam o kim mówi, przytaknęłam tylko nerwowo, a kiedy wróciłam do domu, sprawdziłam całą muzykę Mingusa. Byłam oszołomiona, nigdy nie słyszałem czegoś takiego. To było takie uduchowione i pełne przygód, czułam, że on może zrobić ze swoją muzyką wszystko. Chciałam znaleźć swój własny głos, więc rzuciłam śpiewanie i zajęłam się komponowaniem.
Mój pierwszy zespół był wielkim, głośnym bałaganem złożonym z instrumentów dętych i instrumentów perkusyjnych. Wtedy właśnie poznałem perkusistę i producenta Marco Buccelliego, który był moim głównym współpracownikiem przez prawie całą następną dekadę". Po przeprowadzce do Nowego Jorku, Xenia zaczęła wykorzystywać swój głos w kompozycjach i improwizacjach. Czując pilną potrzebę wykonywania nowej muzyki, zaczęła eksperymentować z zapętlaniem wokalu i zebrała się na odwagę, by zagrać publicznie na keyboardzie. W 2012 roku wydała własnym sumptem swój debiutancki album 'Magic Trix'. Już w następnym roku album wzbudził duże zainteresowanie zarówno wśród artystów, jak i krytyków i zwrócił uwagę Ba Da Bing! Records, która wydała album na licencji w 2013 roku. Xenia rozpoczęła intensywną trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych i Europie, zarówno jako headliner, jak i support dla takich zespołów jak Battles, Deerhoof, Man Man, Coco Rosie i innych. Jej energiczne występy na żywo i prezencja przywołują na myśl niektóre z większych ikon, które podziwiała w dzieciństwie, jak Nina Simone, podczas gdy jej potężny wokal przypomina uduchowioną Erykah Badu, jednocześnie zajmując w muzyce przestrzeń, która jest całkowicie jej własną. "Myślę, że moje charakterystyczne brzmienie jest kolażem różnych gatunków muzycznych, które łączą się ze sobą z moim głosem i wyobraźnią".
Una Rosa – Nowy Album Xenii Rubinos
„Una Rosa” to nowy, intrygujący album Xenii Rubinos, który przenosi słuchaczy w filmową, wyimaginowaną nocną przestrzeń. Wydany przez ANTI Records, ten album jest zarówno hołdem dla przeszłości, jak i odważnym krokiem w nowym kierunku artystycznym.
Dla kogo jest ta płyta?
- Dla miłośników nowoczesnej muzyki elektronicznej
- Dla fanów jazzowych brzmień i R&B
- Dla osób poszukujących emocjonalnych i osobistych narracji w muzyce
- Dla słuchaczy ceniących innowacyjne podejście do tradycyjnych gatunków muzycznych
Co zyskasz dzięki tej płycie?
- Możliwość zanurzenia się w złożone, elektroniczne brzmienia, które wyznaczają nowy kierunek w twórczości artystki
- Doświadczenie emocjonalnej podróży przez życie różnych postaci
- Inspirację płynącą z osobistych historii i przeżyć artystki
- Nowe spojrzenie na muzykę, łączące różne style i wpływy
Kluczowe tematy i styl
- Przeżycia związane z utratą i odnową
- Filmowa narracja i wyobraźnia w muzyce
- Połączenie tradycyjnych dźwięków z nowoczesnymi technologiami
- Osobiste refleksje na temat bólu serca i zmęczenia
O Artyście
Xenia Rubinos to nowojorska wokalistka, która wywodzi się z jazzowego środowiska. Jej twórczość łączy różnorodne style muzyczne, a „Una Rosa” jest kontynuacją jej artystycznej ewolucji, będąc jednocześnie bardziej elektroniczną i złożoną niż wcześniejsze projekty.
O Wytwórni
Epitaph to renomowana wytwórnia muzyczna, znana z promowania różnorodnych artystów i gatunków muzycznych. Wspierając innowacyjne podejścia do muzyki, Epitaph staje się idealnym domem dla twórczości Xenii Rubinos.
Opis wygenerowany automatycznie na podstawie analizy cech publikacji przez system AI. Nasz algorytm dokonał samodzielnej syntezy korzyści płynących z tej książki, aby dostarczyć Ci rzetelny wgląd w jej zawartość bez udziału człowieka. Szybka informacja prosto z metadanych produktu.
Producent/osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo produktu
SONIC DISTRIBUTION D. GÓRKA I WSPÓLNICY SPÓŁKA JAWNA
MŚCISŁAWSKA 6
01-647 warszawa
sales@sonicrecords.pl
605654000
Szczegóły
Szczegóły
Data wydania: 22.10.2021
Nośnik:CD
Ilość nośników:1
Producent: Epitaph
Wykonawca:
Tytuł:Una Rosa
Kategorie:
EAN: 8714092771329
Lista utworów
1. Ice princess (00:56)
2. Una Rosa (02:59)
3. Ay Hombre (04:18)
4. Working All The Time (02:00)
5. Sacude (04:10)
6. Who Shot Ya? (03:31)
7. Cógelo Suave (03:23)
8. Darkest Hour (01:39)
9. Don't Put Me In Red (03:46)
10. Worst Behavior (03:12)
11. Did My Best (04:44)
12. Si Llego (03:18)
13. What Is This Voice? (02:42)
14. FIN (01:05)
Recenzje
Recenzje
Produkt nie ma jeszcze recenzji.
Zamieszczenie recenzji nie wymaga logowania. Sklep nie prowadzi weryfikacji, czy autorzy recenzji nabyli lub użytkowali dany produkt.
Nasza cena:68,50 zł
Wybierz opcję
- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9+
Wysyłamy w 5-7 dni
Dostawa do księgarni0 zł
Sprawdź koszt dostawy