Widzę cię

"Widzę cię" to moja druga przeczytana książka amerykańskiej autorki Mary Burton. Wcześniej miałam przyjemność czytać "Jeden krok przed śmiercią". Moim zdaniem oba tytuły zasługują na przeczytanie.



Tym razem poznajemy Zoe Specer, również agentkę specjalną FBI, profilerkę, która uznawana jest za speca w swojej dziedzinie. Zajmuje się odtwarzaniem, za pomocą rzeźby, twarzy ofiar morderstw. Wykorzystuje do tego kawałki szkieletów. W najnowszej sprawie udaje jej się odtworzyć popiersie młodej kobiety, która została spalona ponad dwadzieścia lat temu. Zoe Spencer pragnie za wszelką cenę odkryć sprawcę i go ukarać. Młoda kobieta wraz ze śledczym Williamem Vayghanem jedzie do Alexandrii, rodzinnego miasta zamordowanej dziewczyny, gdzie mieszka jej siostra, i wspólnie rozpoczynają śledztwo. Marsha Prince, tak nazywała się ofiara, była młodą, atrakcyjną, niezwykle popularną i lubianą nastolatką. Pewnego dnia wyszła z domu i ślad po niej zaginął. Dziewczyna nie odnajduje się i nie daje znaku życia. Teorie o jej zaginięciu mnożą się, ale rozwiązania brak.



Tymczasem podczas prowadzonej przez Zoe i Wiliama sprawy okazuje się, że giną kolejne kobiety. Do akcji włącza się również dziennikarka i freelancerka Nikki McDonald, która prowadziła własne śledztwo w tej sprawie. Wszelkie ślady i poszlaki są wnikliwie analizowane, śledztwo posuwa się powoli do przodu, ale czy na tyle szybko, by powstrzymać mordercę przed kolejnymi zbrodniami? Czy zabójstwa są ze sobą powiązane? Kto dopuścił się takich zbrodni?



"Widzę cię" to świetny thriller psychologiczny, z subtelnym wątkiem romantycznym w tle. Bardzo przemyślana, dopracowana fabuła, świetnie skonstruowani bohaterowie, pełen niepokoju, tajemniczości i mocno intrygujący klimat to zdecydowanie plusy książki, którą czyta się z zapartym tchem. Akcja toczy się miarowo, należy jednak być niezwykle czujnym, bo przewijające się zwroty akcji, sprawiają że śledztwo się komplikuje, a Czytelnik zostaje wyprowadzony w pole. Jego uwaga zostaje sprytnie odwrócona. Wszelkie intrygi, domysły, rzucane dla zmyłki tropy budzą napięcie i czytelniczą ciekawość, sprawiając że jest to książka z tych nieodkładanych, bowiem chęć poznania zakończenia jest ogromna.



Osobiście z przyjemnością sięgnę po kolejne książki autorki.

Dostrzegam po sobie, że im więcej czytam, tym bardziej kategoryzuję książki, nie że względu na gatunek, a na tempo czytania.

Niektóre czytają się jakby same, w zaskakującym tempie. Inne nieco dłużej, ale również wciągają na tyle, że te strony znikają w zadowalającym tempie. No i są jeszcze książki, które nieco męczę. I tu ciekawostka, nie zawsze są to powieści złe, czy też źle mi się je czyta, ale jest w nich coś takiego, co mi "zgrzyta" przy lekturze i ona sama mi się dłuży.

Do tej ostatniej kategorii zaliczam "Widzę cię" od Mary Burton. Być może jest to kwestia tego, że dużo czytam ostatnio thrillerów, ale też nie do końca. Jak mówię, nie kategoryzuję już książek że względu na gatunek, a raczej na fabułę i język, jakim operuje autor.

Jeśli chodzi o tę pierwszą, to była dość ciekawa. Mamy sprawę morderstwa sprzed lat, odkrytą dzięki natrętnej i skutecznej reporterce, McDonald. Dostaje ona cynk o miejscu pobytu szkieletu. Okazuje się szybko, że to Marsha Pirce, od wielu lat poszukiwana jako osoba zaginiona