Zielona mila

Myślałam, że w moim ponad trzydziestoletnim życiu już nie spotkam książki, która wessie mnie do swojego świata do tego stopnia, że zwyczajnie przepadnę. Nie mam w zwyczaju nawet czytając najbardziej smutne historie wzruszać się. Przy tej książce ilość łez, skumulowanych chyba przez te wszystkie lata a niewydobytych na światło dzienne, osiągnęła apogeum. To co ona ze mną zrobiła wiem tylko ja. Mowa oczywiście o znanej chyba każdemu powieści „Zielona Mila” Stephena Kinga. Cierpiałam strasznie już oglądając ekranizację, tu zostałam dobita i zdruzgotana doszczętnie ale oczywiście świadczy to jedynie o jej wartości.

Stephen King zawsze mnie zachwyca i wywołuje ogrom emocji – są i dreszcze niepokoju; jest i podziw nad tym jak potrafi budować świat i konstruować bohaterów, żebym autentycznie miała wrażenie, że przeniosłam się na karty książki; są również momenty gdy czarny humor poprawia mi humor. To pisarz geniusz i z tym nie ma co nawet polemizować. O tym przekona się każda osoba, która przeczyta tę pozycję. To mogę zagwarantować!

Co do fabuły to jest ona jak dla mnie taką przypowieścią o życiu, o naszych błędach, o zemście i dobroci, za którą przyjdzie zapłacić życiem. Sama historia morderstwa dziewczynek i szukania ich mordercy to nic specjalnego – takich książek jest mnóstwo ale żadna nie miażdży tak czytelnika jak ta. To jak została opowiedziana z perspektywy Paula Edgecombe’a, głównego klawisza w więzieniu Cold Mountain, nadaje jej tragizmu. Bo w tym miejscu aż roi się od zwyrodnialców wszelkiej maści, którzy oczekują na wykonanie na nich kary śmierci. Ale dopiero pojawienie się naszej głównej postaci – można by rzec ofiary systemu, zmienia wszystko. Ten olbrzym o gołębim sercu, smutnym spojrzeniu i duszy małego chłopca, który swoją dobrocią i naiwnością przypieczętował swój los jest przejmującą rzeczą. Wiedziałam dobrze jak zakończy się jego życie, jak po poznaniu prawdy strażnicy więzienni wiedzieli, że stracili prawdziwego anioła na ziemi. Że jego odejście było dla niego pewnego rodzaju ulgą bo ciężko mu było żyć w świecie, który jest pełen zła. Mimo wszystko rozwalił mnie na kawałki jego monolog i gdy płakał on, płakałam też ja.

Uważam, że nie znajdę powieści, która tak zarezonuje ze mną jak ta. Jest to arcydzieło, które każda osoba szanująca literaturę i ceniąca jej piękno powinna przeczytać.

John Coffey, którego nazwisko wymawia się tak samo jak kawa ale inaczej się je pisze, na zawsze pozostanie dla mnie metaforą anioła w ludzkiej skórze, który gdy zniknie pogrąży w smutku cały świat. „Zielona Mila” moją powieścią życia a Stephen King mistrzem, dzięki któremu wiem, że książki mają moc, zbliżoną w mierze do daru, jaki posiadał John.

Stephen King, choć znany przede wszystkim jako mistrz grozy, w Zielonej mili zaskakuje czytelników głębią emocji i refleksji, tworząc niezwykłą opowieść o ludzkiej naturze, sprawiedliwości i o odkupieniu. To jedna z tych książek, które pozostają w pamięci na długo, skłaniając do zadumy nad tym, co w życiu jest naprawdę ważne.



King kreuje swoich bohaterów najlepiej jak tylko potrafi – każda postać jest nie tylko doskonale zarysowana, ale również wzbudza silne emocje. King z niezwykłą przenikliwością pokazuje ich wewnętrzne zmagania, moralne dylematy i próby zrozumienia tego, co niewytłumaczalne. Dzięki temu czytelnik może uczestniczyć w opowieści nie tylko jako obserwator, ale także jako emocjonalny towarzysz każdej z postaci.

Autor z odpowiednią dla siebie precyzją buduje nastrój i atmosferę napięcia od pierwszej aż do ostatniej strony. Osadzona w czasach Wielkiego Kryzysu akcja jest przesycona poczuciem nieuchronności losu i fatalizmem, co daje każdej scenie, każdej stronie wybrzmieć jeszcze dokładniej i mocniej. Mimo że to wszystko może wydawać się raczej negatywne, to Zielona mila ma także niezwykłą aurę nadziei, co czyni ją jeszcze bardziej wyjątkową.



Ten klasyk z dorobku Kinga porusza, zachwyca kunsztem i zadaje trudne pytanie o to, co sprawia, że człowiek jest naprawdę dobry bądź naprawdę zły. I nawet jeśli sam autor nie odpowiada na to pytanie, to nie oznacza to, że odpowiedzi nie ma, bo ma ją w sobie każdy z nas.



Martin, księgarz, Księgarnia Katowice Trzy Stawy