Bezsilna. Tom 1 (barwione brzegi)

Zdecydowałam się przeczytać książkę Lauren Roberts „Bezsilna” przez polecenia i totalnie się nie zawiodłam. Zaczynając od pięknej okładki, barwionych brzegów oraz treści wszystko do siebie pasowało. Jest to książka z gatunku fantasy połączonego z romansem. Świat zbudowany przez autorkę sprawił, że z każdą przeczytaną stroną wciągałam się coraz bardziej.



Lauren Roberts ukazuje nam historię Paedyn, która jest jedną z nielicznych Zwyczajnych wśród Elitarnych w królestwie Ilyii. Bohaterka jednak świetnie ukrywa swój brak mocy udając medium i żyjąc w cieniu, aż pewnego dnia ratuje kogoś przed pewną śmiercią. Uratowanym okazuje się być książę Kai, przyszły Egzekutor. Ten bieg zdarzeń sprawia, że Paedyn zostaje wybrana do walki w turnieju wraz z Elitarnymi. Odwaga i wytrwałość z jaką radziła sobie w życiu Paedyn budziła we mnie podziw. Kai z kolei pokazał wiele swoich twarzy, które musiał przybierać jako książę, Egzekutor, jednak to okazał się być dla Paedyn totalnie skradło moje serce. Chemia między bohaterami była niezaprzeczalna.



Dostajemy tu wiele wątków i tajemnic z przeszłości, które stopniowo rozwiązujemy wraz z główną bohaterką. Jednak sam koniec tej historii rozwalił mnie i moje serce. Jest to historia, która zostanie na dłużej w mojej głowie. Zdecydowanie sięgnę po kolejną część, żeby poznać dalsze losy bohaterów. Książka jest świetną propozycją dla fanów „Igrzysk śmierci” Suzanne Collins.



Weronika, Księgarka, Konin, Galeria nad Jeziorem

Książkę przeczytałam z polecenia córki. Mam sześćdziesiąt lat. Bohaterowie powieści są zaś bardzo młodzi. Nie miało to jednak wpływu na moje zaangażowanie w ich historię. Muszę przyznać, że dawno nie miałam tak wielkiej przyjemności z lektury. Zapewne przyczyniło się do tego również doskonałe tłumaczenie Pani Natalii Gawrońskiej. Gorąco polecam wszystkim kochającym fantasy, przygodę i wzruszenia.

"Bezsilna" Lauren Roberts to jej debiutancka powieść fantasy, która okazała się bestsellerem New York Times i zapowiada się być popularną serią na najbliższe lata.

Celem Payton jest po prostu przeżyć. Życie w slumsach królestwa Ilyii nie jest łatwe, a głównym zarobkiem dziewczyny jest kradzież. W Ilyii społeczeństwo jest podzielone na Elitarnych, znanych ze swoich wyjątkowych mocy, oraz ludzi niższej klasy, których nadzwyczajne moce nie mogą równać się z siłą arystokracji. Pewnego dnia Payton przypadkowo okrada księcia Ilyii, który od dziecka jest szkolony na królewskiego Egzekutora. Jej życie zmienia się, gdy ratuje księcia Kaia, co prowadzi ją do udziału w niebezpiecznym Turnieju Czystki. Payton zyskuje popularność wśród ludu ze slumsów i zostaje wybrana na uczestnika Turnieju Czystki. Wszystko od tego momentu się komplikuje, ponieważ teraz będzie jeszcze trudniej dziewczynie utrzymać jej sekret.

"Bezsilna" to kolejna powieść fantasy, która oprócz wątków fantastycznych zawiera dużo romansu, więc nie przypadnie wszystkim czytelnikom do gustu. Autorka mocno inspirowała się „Igrzyskami śmierci” i czytając książkę, jest to bardzo zauważalne. Fabuła jest pełna znanych motywów z innych popularnych książek fantasy, takich jak "Szklany tron" czy „Czerwona Królowa”. Mimo pewnych niedociągnięć w kreacji świata i logice wydarzeń książka zdobyła uznanie za dynamiczną akcję i ciekawych bohaterów. Chociaż książce brakuje głębszych opisów i oryginalności, jest wciągająca i trzyma czytelnika w napięciu do samego końca. "Bezsilna" to udany debiut, który może spodobać się miłośnikom gatunku fantasy, poszukującym lekkiej i przyjemnej lektury.

Ewa, księgarka, Gdańsk Szczęśliwa

Gdyby Victoria Aveyard, Sarah J Maas, Suzanne Collins i Lauren Roberts chodziły razem do klasy, to panna Roberts zostałaby wezwana z rodzicami na bardzo poważną rozmowę z nauczycielem o ściąganiu od koleżanek. Prawdopodobnie inne autorki też mogłyby się tu zgłosić.



Mamy Paedyn – złodziejkę ze slumsów, która okrada przystojnego mężczyznę. Potem mu pomaga, gdy ten zostaje napadnięty. Nasz urodziwy młodzieniec okazuje się księciem, bohaterowie się rozstają, po czym zostają ogłoszone eliminacje do turnieju na śmierć i życie i główna bohaterka trafia do pałacu. Tu pojawia się jeszcze następca tronu i… ja to już gdzieś czytałam. A tak – w „Czerwonej królowej”. Dalej nie jest lepiej – Roberts bez większego namysłu czerpie z „Igrzysk śmierci”, „Szklanego tronu” i innych popularnych serii, nie zawracając sobie głowy takimi detalami jak logika świata przedstawionego czy choćby uzasadnienie wydarzeń. Dopóki wszystko dzieje się w typowych dla tego gatunku realiach powieść wydaje się być do zniesienia, ale potem okazuje się, że z ubłoconych ulic, po których jeździ się konno trafiamy do pałacu, gdzie przeprowadza się wywiady, są też kamery… o co tu chodzi? Nie wiem. Autorka chyba też nie.



Rozumiem wykorzystywanie podobnych pomysłów, ale kiedy ktoś pisze grubą książkę, w której nie ma jednej oryginalnej myśli, a zamiast przejść do jakiejkolwiek akcji zawraca się mnie, czytelniczce, głowę strojami bohaterki, to jestem zła. Czytając fantastykę nie piszę się na takie nudy.

Dlatego pani Roberts dostaje ode mnie tylko 1 gwiazdkę. Nie warto tracić czasu na tę powieść, nawet jeśli jest bardzo ładnie wydana. Żadna siła nie zmusi mnie do sięgnięcia po drugi tom.



Agnieszka, księgarka, Wrocław Pasaż Grunwaldzki

Jeśli szukacie niesamowicie opisanej i przedstawionej historii, która zaczaruje was swoją oryginalnością, rozbudowanym światem, najlepszym wątkiem enemies to lovers, który POWALI WAS NA KOLANA i sprawi, że nie będziecie mogli zapomnieć o tej historii przez wiele wiele miesięcy to nie traćcie swojego czasu i szukajcie dalej- bo tu tego nie znajdziecie :)



"Bezsilna" to ja byłam czytając kolejno coraz to więcej zapożyczonych scen czy motywów z kultowych książek.



Przejdźmy więc dalej do jakże to słynnego wątku ROMANTYCZNEGO - okrzykniętego jako ENEMIES TO LOVERS; slow burn i tak dalej...

Na tym właśnie zwiodłam się najbardziej. Relacja Paedyn i Kaia w niczym nie przypomina slow burnu. Od pierwszej scenie ze sobą flirtują nie widzę, w ogóle tutaj ROZWOJU ich relacji...



I tu znowu przechodzimy do kolejnego tematu czyli ekspozycja świata, która bardziej łopatologiczna być nie mogła - zamiast nam POKAZAĆ jak działa świat mamy wszystko wyłożone po kilkanaście razy. Prawie że te same zdania są kilkanaście razy, kilkadziesiąt nawet POWTARZANE. Nienawidzę jak autorzy traktują czytelników jak nierozgarniętych, którym wszystko trzeba tłumaczyć znowu i znowu.



Choć jestem po lekturze, która miala ponad 600 stron nadal nie wiem, jak dokładnie działa świat przedstawiony. Jaki jest cel walki na arenie, czemu na ulicach jeżdżą konno ale jednocześnie wszędzie są kamery i elektryczność, jakim cudem główna bohaterka tak sobie wychodzi z PAŁACU na spacerek po slumsach żeby dołączyć do rebelii.



z plusów to przynajmniej mogę tylko tyle wspomnieć, że książka jest PRZEPIĘKNIE WYDANA, te barwione brzegi totalnie mnie kupiły. I to tyle z dobrych stron tej książki.