Cesarstwo potępionych. Cykl Wampirze cesarstwo. Księga 2

Od Kiedy przeczytałem pierwszą część Wampirzego cesarstwa wiedziałem ze gdy tylko zostanie wydany drugi tom kupię go bez namysłu.

Książka podobnie jak poprzedniczka jest gruba wydana w przywodzącym na myśl motywy religijne grubej okładce.

W środku znajdziemy czarnobiale ilustracje które pomogą nam wczuć się w wędrówkę Gabriela i Dior po kontynencie zniszczonym przez wampiry które choć utraciły Dantona mają jeszcze większą przewagę o czym zdaje sobie sprawę wiecznotrwały król który planuje zemstę na głównym bohaterze.

Jay Kristoff trzyma poziom kreując w naszej wyobraźni jeszcze bardziej mroczny pozbawiony moralności świat w którym płomykami nadzieji są nieliczni przyjaciele Gabriela i sama Dior która dzięki swojemu wyjątkowemu pochodzeniu ma szanse na dokonanie zmian.

Piszę tu zbyt ogólnikowo głównie dla tego że Cesarstwo Potępionych to tom którzy aż grzech spojlerować przekonacie się jednak że historia, zwroty akcji i harakter relacji między głównymi postaciami jest warty głębokiego poznania.

Na podstawie tej serii powinno się nakręcić film, miejmy nadzieje ze kiedyś tego doczekamy.

"Wampirze cesarstwo" było perfekcyjną książką pod każdym względem, zaś "Cesarstwo potępionych" jest doskonałą kontynuacją serii. Śmiało mogę powiedzieć, że to jedna z najlepszych powieści fantasy jakie czytałem, brutalna na wskroś, pełna doskonałego, przepełnionego sarkazmem humoru, okraszona doskonałą akcją. To fenomenalna powieść o wampirach i w świecie kultury wampirycznej raczej nic lepszego nie znajdziemy. Szczególnie cenię te wampiry za swoją różnorodność, tutaj każde rody cechują się innymi mocami, innymi wartościami i celami. Genialnie wykreowani bohaterowie, czuć, że są to postacie z krwi i kości, z którymi raczej nikt by nie chciał zadrzeć. Świat w tej serii jest jedną wielką rzeźnią, w której zwykli ludzie są jak baranki rzucone na pastwę losu stadu wygłodniałych wilków, lecz mimo to nie poddają się i walczą zaciekle. Jedyną nadzieją na ocalenie ludzkości jest Graal, który wraz z towarzyszami zrobi wszystko aby słońce znów zagościło na nieboskłonie. Dialogi tutaj stoją na najwyższym poziomie, nie ma zbędnego słodzenia, pod każdym względem historia napisana obłędnie, jak dla mnie to najlepsza seria Jaya Kristoffa i gorąco polecam.

Ależ to jest słabe. Tylko grubość powoduje, że nie jest to czytadło do pociągu, wyrzucane na koncowej stacji do kosza. Absurdalne walki, brak jakiejkolwiek logiki świata, tygodnie podróży w jednych gaciach przez śnieg, w ktorym nie ma nic do jedzenia, oraz sceny erotyczne z d*py.