Cień utraconego świata. Trylogia Licaniusa: Księga 1

Świetne rozpoczęcie trylogii, jedna z lepiej napisanych fantasy z ciekawie wykreowanym światem.

To pisarski debiut i od razu taka bomba. Facet jest genialny. Od książki nie można się oderwać. Akcja jest tak poprowadzone, że co i raz zaskakuje czytelnika. To taki fantasy-kryminał, gdzie nie wiesz czego się spodziewać. Kończę czytać tom 1 (ponad 850 stron) i już spoglądam w stronę kolejnych. Polecam wszystkim - nie tylko miłośnikom fantastyki, choć dla nich to pozycja obowiązkowa.

James Islington w swoim debiucie literackim Cień utraconego świata stworzył bogaty, pełen tajemnic świat, który od pierwszej strony wciąga czytelnika. Jednak nie jest to lektura łatwa – wymaga cierpliwości i uwagi, bo mnogość imion, frakcji i zawiłości fabuły może przytłoczyć. Początek bywa trudny do przebrnięcia, ale im dalej, tym bardziej opowieść wciąga, a jej złożoność staje się atutem.



Pierwsze rozdziały to mały chaos – poznajemy bohaterów, w tym Daviana, Wirra i Ashę, którzy, choć na początku wydają się zwyczajni, szybko pokazują, że mają wiele do zaoferowania. Davian, który miał być potencjalnie głównym bohaterem, okazuje się tylko jedną z kluczowych postaci. Wirr, teoretycznie niezbyt przekonujący, z czasem zyskuje na znaczeniu, a Asha wnosi świeżość i budzi sympatię. Najbardziej tajemniczy jest jednak Caeden – jego przeszłość i motywy stanowią zagadkę, której rozwiązanie należy do nas. Fabuła rozwija się powoli, a intrygi i zwroty akcji nie zawsze są oczywiste. Wiele rzeczy odkrywa się razem z bohaterami, co sprawia, że często czułam się równie zagubiona jak oni, ale nie było to do końca negatywne doświadczenie.



Nie obyło się jednak bez zastrzeżeń. Liczba imion, nazw miejsc i frakcji bywa przytłaczająca, szczególnie że wiele z tych elementów ma kluczowe znaczenie dla fabuły. Czasami musiałam się zatrzymywać, by przypomnieć sobie, kto jest kim i co oznaczają niektóre terminy. Tempo również mogłoby być lepiej zbalansowane – momentami wydarzenia pędzą za szybko, a niektóre kluczowe momenty nie wybrzmiewają tak, jak mogłyby.



Podsumowując, Cień utraconego świata to solidne fantasy, które, mimo swoich wad, potrafi wciągnąć i zaskoczyć. Choć wymaga cierpliwości, oferuje intrygujący świat, interesujących bohaterów i wiele zagadek do rozwiązania. Nie była to książka, która skradła moje serce, ale na pewno sprawiła, że sięgnę po kolejne tomy.



Julia, księgarka, Wrocław, Galeria Dominikańska