Czerwona ziemia

Marcin Meller literacko znany z reportaży, wkracza na nowe tereny!

"Czerwona ziemia" to książka, która ma w sobie trochę thrillera, trochę sensacji i trudno jednoznacznie określić jej gatunek. Tematycznie traktuje przede wszystkim o niezwykle ważnej, ojcowskiej miłości. W tej książce poświęcenie jest symbolem troski o dziecko, choć główny bohater, Wiktor, dość późno zdał sobie sprawę, jak wielkie znaczenie ma dla niego syn. Nie było go przy nim, kiedy Marcin był dzieciakiem, a odbudowanie relacji ojciec-syn to wyzwanie sięgające poziomem trudności wysoko ponad chmury.

Książka dzieli się na dwie części, a akcja rozgrywa się dwutorowo. I tu wkracza mój ulubiony zabieg stosowany w książkach - rozdziały naprzemiennie dotyczą przeszłości i teraźniejszości. To, moim zdaniem, napędza akcję, szczególnie kiedy każdy z rozdziałów kończy się w kluczowym momencie, na którego kontynuację trzeba chwilę poczekać (a to już zależy od tego jak kto szybko czyta ). Oba wątki są bardzo wciągające!

W przeszłości poznajemy głównego bohatera jako młodego, nieopierzonego jeszcze dziennikarza, który 1996 roku przemierza Afrykę. Wiktor Tilszer zostawia tam jednak za sobą sporo spalonych mostów.

Mija ponad 20 lat i jego śladem wyrusza Marcin, jako syn teraz już znanego i doświadczonego reportera. Niestety pewnego dnia Marcin nie melduje się o obiecanej porze i ślad po nim się urywa. Zaniepokojona Monika, była żona Wiktora i matka chłopaka wszczyna alarm i w końcu Wiktor rusza na poszukiwania syna, rzucając wszystkie projekty.

Po prawie 25 latach jego stopa znów stąpa po rozgrzanej Czerwonej Ziemi, gdzie przeszłość i jej błędy zalewają go falą niczym rwąca rzeka.

Czy syn rzeczywiście zaginął i czy ma to jakiś związek z czasami młodości Wiktora? Czy Wiktor podąży wydeptaną kiedyś ścieżką i z kim przetną się jego drogi? Afryka to wielki sekret, a okoliczności sprawią, że nie bedzie stanowić tylko przygody.

Książka naprawdę wciąga, choć nie brakuje jej kilku wad. Wątek urwanych relacji ojca z synem oraz proces naprawy był nieco spłaszczony i pominięty, a mógłby stanowić lepsze tło dla desperackich poszukiwań. Książka nie daje nam również zbyt dużego pola manewru jeśli chodzi o wyobrażenie sobie krajobrazu mniej lub bardziej dzikiej Afryki, co mogłoby ubarwić nieco tę historię... Niemniej jednak całość wypada bardzo naturalnie dzięki dialogom, którym nie brak luzu i nuty humoru, a język jakim posługują się bohaterowie nie jest pompatyczny a bardzo na czasie. Nie można odmówić autorowi umiejętności budowania napięcia, które wzmaga uczucie upływającego czasu, pośpiechu i niepewności... Reasumując: "Czerwona ziemia" to książka wciągająca, o bardzo ciekawym klimacie, który mógłby być wyposażony w większą ilość barw, dzięki opisom Afryki. Tak czy inaczej nie żałuję zarwanej nocki, bo mogłam doświadczyć wspaniałej przygody.



Paulina, Księgarz, Księgarnia Jaworzno Grunwaldzka

Marcin Meller – tego nazwiska nie trzeba nikomu przedstawiać. Wielu z nas ceni go za ciekawe wywiady, cięty język i błyskotliwe felietony. Warto jednak poznać Mellera z trochę innej strony – jako autora thrillera „Czerwona Ziemia”. Ta powieść to beletrystyczny debiut Mellera, jednak nie tylko dlatego zasługuje na uwagę.

Głównymi bohaterami „Czerwonej Ziemi” są mężczyźni: ojciec Wiktor Tilszer i jego syn Marcin, a akcja toczy się na dwóch płaszczyznach czasowych, które spajają ze sobą nie tylko postaci ale również podróż do Afryki. W pierwszą wyprawę na „Czerwoną Ziemię” wyrusza w 1996 roku Wiktor. To dla niego – ambitnego reportera zafascynowanego Afryką – podróż życia, która przyniesie mu wielką miłość i niezapomniane chwile. Dwadzieścia pięć lat później w tę samą podróż wyrusza jego syn – Marcin i to właśnie ta wyprawa sprawi, że bohaterowie będą musieli rozliczyć się z przeszłością. Jaką cenę będzie musiał zapłacić Wiktor za błędy z lat młodości?

Ten wciągający thriller to doskonała propozycja na wakacyjną lekturę. Książka zaciekawi nie tylko miłośników powieści sensacyjnych. Meller chyba jako pierwszy polski autor pochylił się w swojej książce nad relacją ojciec – syn. Dużym atutem jest również umieszczenie akcji w Afryce. Bez wątpienia Marcin Meller wykonał „kawał reporterskiej roboty” kreśląc tło społeczno – polityczne dla wydarzeń opisanych w powieści. Dla wielu z nas to okazja, by w atrakcyjny sposób poznać historię i kulturę Ugandy.