Czerwony świt

Elita, która wykorzystuje ludność dla własnych zysków. Świat propagandy, który karmi nas ciężką pracą dla dobra ogółu. W centrum tego wszystkiego niezłomny bohater, który był świadkiem tragedii swoich bliskich i poświęcił wszystko dla idealistycznych pobudek. Czy to nie brzmi znajomo?

Była tylko marzycielką, lecz jej śpiew był katalizatorem zmian. To dla niej Darrow stał się przywódcą, nie tylko dla swojego ludu, ale i wszystkich ludzi dotkniętych rządami Złotych. Jego droga zaczęła się w mieście głęboko pod powierzchnią Marsa, gdzie wpajano każdemu Czerwonemu, by żyć prosto i przestrzegać zasad, ale to wszystko okazało się kłamstwem. Odebrano mu żonę, pochodzenie, a nawet życie. Zostało mu tylko imię.

Autor ewidentnie inspirował się kultowymi tytułami z kategorii dystopii młodzieżowej z elementami futurystycznego cyberpunku. Całość dopełnia charakterystyka głównego bohatera, kreowanego na istotę popełniającą błędy i podkreślająca jego człowieczeństwo.

Mogę szczerze polecić fanom, którzy śledzili losy Katniss z “Igrzysk Śmierci” i Lucy z “Ballady Ptaków i Węży” Suzanne Collins, czy Tris z “Niezgodnej” Veronici Roth, ale chcą czegoś więcej, niż oferuje literatura młodzieżowa. Tytuł z kategorii: gdzieś to już czytałam, ale wcale nie zniechęca, wręcz inspiruje, by wyjść ze strefy komfortu.



Joanna, księgarka, Elbląg Ogrody

Jedna z najlepszych dystopii ever, plus cudne zdobienia na bokach stron...!

Ciekawie napisana dystopia w kosmosie - coś dla fanów Igrzysk śmierci.

Mamy tu wszystko: emocje, miłość, tajemnicę, zdradę, walkę o przetrwanie, przyjaźń i cel ostateczny.



Darrow jest Czerwonym - przedstawicielem najniższej kasty w społeczeństwie opartym na systemie kolorów. Gdy traci wszystko, co kocha, a jego ukochana ginie z rąk Złotych - brutalnych władców tego świata - jej śmierć staje się iskrą, która zaczyna rozpalać serca uciśnionych.



Darrow trafia w samo centrum systemu, by go zniszczyć od środka. Ale żeby tego dokonać, musi przejść brutalną przemianę, przeżyć bezlitosną szkołę przetrwania… i nie zatracić przy tym samego siebie.