Drapieżne bestie. Tom 1

Moje emocje na temat tej książki mogę podsumować tak: Kurczę, niektórzy to mają talent! Piszą debiuancką książkę i od razu taką dobrą

To było takie dobre...! Oby autorka jak najszybciej ukończyła trylogię, a polski wydawca ją przetłumaczył!

"W kwestii potworów, tych przyziemnych i tych boskich, żaden nie jest tak groźny i nie budzi takiego strachu jak Shetani."

*

Koffi, razem z matką pracuje w Nocnym Zoo, aby spłacić długi oraz odzyskać wolność i jest już blisko osiągniecia celu. Ekon od zawsze chciał wstąpić w szeregi Synów Sześciu jak jego ojciec i aby to osiągnąć czeka na niego ostatnie zadanie. Niestety jedna niefortunna noc zmienia wszystko i krzyżuje ścieżki tej dwójki. Teraz aby odwykać to co utracili, Ekon i Koffi łączą siły, aby pokonać tajemniczą bestię zwaną Shetani. Jednak nie może być zbyt łatwo, zwłaszcza gdy wokół piętrzą się tajemnice, a droga do celu wiedzie przez niebezpieczną dżunglę.

*

Jak ja bym chciała wszystkie książki miały taki klimat jak "Drapieżne bestie” . Dżungla, niebezpieczna podróż oraz nawiązania do mitologii afrykańskiej sprawiają, że wykreowany przez autorkę świat wciąga i intryguje coraz bardziej z każdą przeczytaną stroną. Jednak czy to wystarczyło, aby mogła uznać ten debiut za udany…

*

Nie będę was oszukiwać, że kreacja świata oraz właśnie klimat to największe atuty tej książki. Bohaterowie z kolei w moim odczuciu wypadają dość neutralnie – byli fajnie napisani, ale jakoś nie zapałałam do nich wielką sympatią . Jednak w książce pojawiło się również klika słabszych stron. Mówię tu szczególnie o:

- Zamieszaniu na początku książki. Ciągła zmian perspektyw oraz wprowadzenie wielu bohaterów ”na raz” – nieraz niepotrzebnie - początkowo utrudniły mi odnalezienie się w historii.

- Częściowo ciągnącej się fabule. Początek książki poza kilkom fragmentami wydał mi się zwyczajnie nudny, a nadmiar przekazanych informacji pozwolił domyślić się - w kilku przypadkach - co wydarzy się dalej. Jednak, gdy akcja nabrała tempa, a im dalej w las… a raczej dżunglę, tym więcej się działo, to ostatecznie ostatnie strony książki czytałam z zapartym tchem .

*

Tym samym „Drapieżne bestie” oceniam na 7/10, jest to fajny debiut, po który warto sięgnąć choćby po to, aby zmierzyć się z tajemnicami oraz niebezpieczeństwem, jakie skrywa dżungla i jej niesamowici mieszkańcy .

Ostatnio mam ten problem z fantastyką, że żadna nie spełnia moich oczekiwań. Ta niestety również znalazła się w tym gronie. Moje oczekiwania, bo zobaczeniu tylu pozytywnych opinii były na prawdę wysokie, ale wyszło jak wyszło.

Zacznę od najlepszej rzeczy w tej książce, czyli świat przedstawiony. Był według mnie cudownie zrobiony, zarówno bohaterowie jak i klimat Afryki. Uwielbiam vibe dżungli w tej książce!

Niestety cała reszta leży:( Główna bohaterka mnie irytowała, bez konkretnego powodu. Cała akcja była potwornie nudna i mi się dłużyła. Ostatnie 100 stron było najciekawsze, ale pomimo to nie wzbudziło to we mnie żadnych emocji.

Czy polecam? ciężko stwierdzić

Jeżeli interesują was takie klimaty - przeczytajcie i wyróbcie sami własną opinię.