Głupie ptaki Polski. Przewodnik świadomego obserwatora

„Głupie ptaki Polski” to przewodnik ornitologiczny, który należy traktować z przymrużeniem oka. Jego oceny są dość kontrowersyjne. Myślę, że jest ciekawą propozycją dla kogoś kto ma już jakieś pojęcie o ptakach.



„Głupie ptaki Polski’ to, w mojej ocenie, nie jest podstawowe źródło wiedzy o gatunkach, które możemy spotkać w swoim otoczeniu. Podczas lektury tej książki niejednokrotnie się uśmiechniemy. Dodatkowym atutem są ilustracje, które oddają realny wygląd ptaków oraz łacińskie nazwy, więc roli edukacyjnej nie można tutaj odmówić. Rzetelne informacje są połączone z humorem i sarkazmem. Brawa dla autora za wyobraźnię i pomysłowość. Pod wymyśloną nazwą, np. „Gołąb rzygacz” jest umieszczona ta prawidłowa „Gołąb grzywacz”. Przestrzegam przed czytaniem z dziećmi – czasem potrzebna jest cenzura. Jest to ciekawa, zabawna i wciągająca propozycja. Wielokrotnie autor trafia w punkt ubierając w słowa to co myślałam o niektórych gatunkach. Najlepiej sobie dawkować i nie czytać jednym tchem co jest trudne.



Przewodnik polecam tym, którzy potrzebują czegoś zabawnego i umieją przysłowiowo potraktować niektóre informacje z przymrużeniem oka. Na okładce powinien być dopisek – „Nie dla osób bez poczucia humoru”.

Irmina, księgarka, Toruń CH Plaza

Świetny pomysł, na pewno nie dla każdego , jestem zadowolony z zakupu i będę polecał innym

Książka dla raczej początkujących miłośników fruwających drani. Pozwala zdobyć nieco wiedzy o ptakach w lekkiej formie, a przy okazji pochichotać i nacieszyć oko PRZEPIĘKNYMI ilustracjami.



Taki rodzaj humoru nie musi każdemu przypaść do gustu - żeby uniknąć zawodu, proponuję najpierw zajrzeć w księgarni na losową stronę, albo przeczytać dowolny wpis z fejsbukowego profilu "Zwierzęta są głupie i rośliny też". Mnie się podoba!

Niech podniesie rękę ten, kto wiedział, że orzeł bielik nie jest orłem. Ja nie wiedziałam... O pozostałych ptakach Polski zresztą też wiem niewiele, czasem rozróżnię, czy to gołąb, czy sroka, niekiedy wypatrzę sikorkę, (nietrudne, żółty brzuszek) ale na tym koniec. Na spacerze mogę jedynie zawołać: „O, jaki ładny ptaszek" i czekać, aż ktoś mnie oświeci, na co właśnie patrzę. Na szczęście dla ignorantów takich jak ja pojawiła się książka Marka Maruszczaka „Głupie ptaki Polski". Takiego atlasu ptaków jeszcze nie widziałam!



Od razu uprzedzam, to nie jest książka dla każdego – specyficzny humor autora wymaga solidnej porcji dystansu i do siebie, i do świata, także uważajcie. Nie jest to również książka dla dzieci – autor często skupia się na tych najgorszych cechach pierzastych stworzeń, więc informacje trzeba by przefiltrować przed prezentacją młodszemu odbiorcy. Wlatują przekleństwa. Forma podania natomiast mi szczególnie odpowiada, bo wiem, że na pewno zapamiętam o wiele więcej, niż ze standardowej encyklopedii. Kto wie, może jeszcze zmienię zawód i zostanę ornitologiem?



„Głupie ptaki Polski" razem z książką „Rozejrzyj się" Dariusza Dziekciarza stanowią pełne kompendium informacji o tym, jak rozpoznać wszelkie żywe stworzenia, które mamy wokół siebie, od tych najmniejszych najbliżej nas, do tych większych w przestworzach czy zakątkach lasu. Gdy ciekawy świata trzylatek zapyta cię : „A co to?" będziesz mógł powiedzieć już coś więcej niż tylko „ptak". Satysfakcja i podziw gwarantowane, ale trzeba zastosować filtr rodzicielski.



Ania, księgarka, Toruń Plaza

Według samej autorki ilustracji, wykonane są techniką photobashingu. Super fajnie i pięknie, tylko że używała jako bazy między innymi grafik generowanych za pomocą tak-zwanej sztucznej inteligencji i to niestety bardzo, ale to bardzo mocno widać. Fakt, że sporo błędów anatomicznych czy chociażby upierzenia się zachowało też niestety ale nie świadczy na korzyść owej graficzki.

Żenada.