Katia. Cmentarne love story

O niebiosa (choć biorąc pod uwagę tematykę książki powinnam raczej zakrzyknąć: O zaświaty!), dlaczego tak późno odkryłam uniwersum Thornu? „Katia. Cmentarne love story" całkowicie skradła moje serce. Nie spodziewałam się, że będę miała aż taką przyjemność przy czytaniu jak tutaj. Aneta Jadowska czaruje błyskotliwą opowieścią pełną nienachalnego i zaskakującego humoru, uwierzcie, były momenty, że śmiałam się w głos – cudowna książka.



Zarówno główna bohaterka, tak jak i cała historia jest przeurocza! Oczywiście jeśli komuś nie przeszkadzają cmentarze i nadzwyczajne dziwadła, to właśnie odkryłam najsympatyczniejszą nekromantkę w świecie literackim a jednocześnie tak ludzką i normalną. Wszystko do siebie tutaj idealnie pasuje, każdy element jest potrzebny, nie ma żadnych niepotrzebnych fragmentów - jakie to było dobre! Strony praktycznie same przeskakiwały jedna za drugą pod moimi palcami i nawet nie wiem, kiedy się skończyły. Na pewno nie będzie to jedyna książka z dorobku autorki, którą przeczytam.



Jeśli ktokolwiek chciałby zacząć przygodę z fantastyką a nie wie, co wybrać, to właśnie „Katia. Cmentarne love story" jest do tego stworzona – elementy nadprzyrodzone są znakomitym uzupełnieniem kryminalnego śledztwa a i nieco romansu też się znajdzie. Katia jest jedną z bohaterek, która wystąpiła już w serii o Dorze Wilk, ale spokojnie można to czytać bez znajomości tych poprzednich tytułów. Sugeruję, nie czekać tak długo jak ja, szkoda odkładać na później coś tak zachwycającego.



Ania, księgarka, Toruń Plaza

Dobrze było znów odwiedzić magiczny Toruń, przespacerować się po uliczkach i zakątkach Thornu, spotkać lubianych bohaterów oraz poznać nowych. A wszystko dzięki nowej książce z cyklu Thornverse Anety Jadowskiej pt. „Katia”. Autorka przybliżyła nam w niej postać nekromantki Katii, przyjaciółki słynnej Namiestniczki Dory Wilk, która wplątuję się w nie lada historię w klimatach grobowych. Jak na adeptkę magii śmierci przystało.

Zagłębiając się w lekturę dużo czasu spędzimy na cmentarzach, w domach pogrzebowych, kontaktując się ze zmarłymi oraz tymi nie do końca umarłymi. Jednak nie zabraknie nam akcentów chwytających za serce czy poruszających uczucia – zarówno romantycznych jak i pełnych akcji i napięcia. Katia jest kobietą z krwi i kości, której nie da się nie lubić. Bohaterka ma zalety i wady, dobre strony oraz własne lęki i słabości. Poznajemy ją w momencie przełomowym, na progu wielkiej zmiany, gdy wątpliwości i niepewność mocno dają się jej we znaki. Na szczęście Katia pozostaje sobą, z podniesioną głową stawiając czoło wszelkim przeciwnością losu.

Wciągająca historia, barwne postaci, nietuzinkowy wątek detektywistyczny oraz nutka romansu sprawiają, że czyta się naprawdę doskonale. Zakończenie jest zaskakujące i emocjonujące i dzięki temu naprawdę wciągające, a jego wydźwięk niezwykle aktualny. Czy sprawiedliwości stanie się zadość, a winni zostaną ukarani? Już Katia się o to postara. Nie mogę się doczekać jej kolejnych przygód. Do zobaczenia w Thornie.



Mateusz, księgarz, Poznań Avenida

Katia, nekromantka, potencjalna opiekunka Cmentarza Centralnego w Thornie staje przed nie lada wyzwaniem: ktoś wykrada ciała dziewczynek z trumien, złożonych w grobach. Historia zaczyna się więc mocno i ani na chwilę nie zwalnia tempa. Przyznaję, że czytałam tylko pierwszy tom przygód Dory Wilk oraz pierwszy tom Nikity więc w świecie Thornu jestem raczej początkująca ale nie przeszkodziło mi to we wczuciu się w lekturę. Świat Thornu pochłonął mnie bez reszty, mimo że temat i mało przyjemny i dość smutny. Aneta Jadowska stara się nie przekraczać granicy makabry, której mój żołądek mógłby nie wytrzymać, mówimy przecież o historii, która głównie rozgrywa się na cmentarzu.

Nie zachęcam do czytania powieści tym, którzy są bardzo wrażliwi na krzywdę dzieci w książkach, „Katia. Cmentarne love story” to być dla takich osób nieco za dużo. Myślę, że najnowsza powieść Anety Jadowskiej będzie natomiast dobra dla wielbicieli urban fantasy w wątkami romansowymi, którym nieco makabry nie przeszkadza. Nawet ci, którzy wcześniej nie słyszeli o przygodach Dory czy Nikity ani o świecie Thornu, Warsa i Sawy powinni mieć przyjemność z poznania tej historii. Ja zachęcona przygodami Katii, zamierzam odkurzyć powieści z tej serii stojące gdzieś na regale. Polecam.



Aldona, Księgarka, Kielce CH Korona

Nadciągają trupy, cmentarze i jesienne mrozy i nie, nie mówię o Halloween ;) Mowa o najnowszej książce Anety Jadowskiej, naczelnej jesieniary ! Chcociaż początkowo miałam małe problemy z prozą Jadowskiej to już od jakiegoś czasu nie mogę powiedzieć, że nie wyczekuję kolejnych jej powieści tym bardziej, że zazwyczaj umilają mi jesienne wieczory. „Katia…” co prawda nie jest ciepłą i miłą historią – sprawa kradzieży ciał małych dziewczynek nie ma szansy być taką opowieścią, to i tak myślę, że wszyscy znajdą w tej książce coś rozczulającego. Katia pokazuje nam część siebie, jak dochodzi do tego momentu w życiu gdy każdy z nas musi coś zmienić, z czymś się pogodzić aby móc dalej iść w świat w zgodzie ze sobą. Jedyne do czego mogę się przyczepić to to, że uważam, że książka mogłaby mieć trochę szybsze tempo, chociaż uwielbiam to jak Jadowska dokładnie opisuje jak wygląda garncarstwo i tworzenie ceramiki(tych elementów absolutnie proszę nie pomijać) to czasem miałam wrażenie, że kręcimy się w kółko i po kilka razy powtarzamy to samo. Książkę gorąco polecam, to taki czasoumilacz od którego trudno się oderwać.

Jeszcze nie czytałam książek Anety Jadowskiej. Mam nadzieję, że mi się spodoba i kolejną chętnie przeczytam. Opis książki się wydaje być interesujący.