Nadzieja matką głupich. Swallow. Tom 2

„ɴᴀᴡᴇᴛ ʙᴏʟᴇꜱɴᴀ ᴘʀᴀᴡᴅᴀ ᴊᴇꜱᴛ ʟᴇᴘꜱᴢᴀ ᴏᴅ ꜰᴀᴌꜱᴢʏᴡᴇɢᴏ ꜱᴢᴄᴢęśᴄɪᴀ”.



Współpraca reklamowa wydawnictwo Jaguar



Kontynuacja trylogii, która poruszyła niejedno serce. Moje w szczególności.



Recenzja:



To jest tak dobrze napisana historia, wzrusza do granic możliwości, powoduje także uśmiech na twarzy, a w to wszystko wplątana jest tajemnica, która wywołała we mnie taki szok, że długo siedziałam z otwartą buzią.



Ta historia boli, nie będę ukrywać, że wasze serce pęknie na milion kawałków, ale ta książka to prawdziwe życie. Każdy z nas musi się mierzyć ze swoimi demonami przeszłości, dlatego ta historia nie tylko niesie nam nadzieję na lepsze jutro, ona nam pozwala zrozumieć, że każdy może wyjść na prostą i wcale nie musi zapomnieć co go spotkało, lecz zmierzyć się ze swoimi myślami, emocjami.



Czytajcie tę książkę, bo warta jest wszystkiego, czasu, łez i złamanego serca. Jest warta o wiele więcej.



Zostanie ze mną na zawsze w moich myślach i sercu.



Jak dotąd jest dla mnie najważniejsza i nie wiem, czy kiedyś się to jeszcze zmieni

„Swallow. Nadzieja matką głupich” należy do tych książek, o których ciężko napisać recenzję. Jest to historia o dwójce, młodych ludzi która dostarczają wielu emocji. I nie da się opisać tego co czuje się w trakcie czytania.

Jest to opowieść o Rionie, chłopaku który nie bał się śmierci i nie jeden raz chciał sobie odebrać życie oraz o Haelyn, która z kolei bała się śmierci. Oboje zmagają się z demonami przeszłości i kiedy wydaje się, że los do nich uśmiechnął się i mają szansę na szczęście, szansa ta zostaje im brutalnie odebrana. Uczucie smutku, niesprawiedliwości i bólu towarzyszy w czasie czytania cały czas. Ale również nadziei, że może jeszcze będzie dobrze. Tylko czy nadzieja nie jest matką głupich?

Akcja książki dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Jest tutaj opisany rok opisany od wydarzeń mających miejsce w poprzednim tomem oraz czas teraźniejszy. Narracja prowadzona jest najpierw z punktu widzenia Haelyn, Jamesa a później również z perspektywy Riona. Dzięki temu możemy poznać każdego bohatera bliżej. To jak wzajemnie się traktują i kim są dla siebie.

W tej części dostałam odpowiedzi na pytania, które zadawałam sobie podczas czytania tomu 1. Zrozumiałam co tak naprawdę wydarzyło się w życiu głównych bohaterów. Książka pokazuje, że dzięki przyjaciołom i metodą małych kroczków możemy wiele przetrwać.

Podobnie jak w pierwszym tomem i tym razem autorka zakończyła książkę tak, że na już potrzebuje się kolejnej części.