Necrovet. Usługi weterynaryjno-nekromantyczne

Przyjemna. W stylu który lubię, czyli zero romansu tylko przygody. Nie ma pompatycznego ratowania świata ale jest przyziemne ratowanie światka magicznych zwierząt. Nie wszystko musi byc w skali mega często skala mikro ma ogromne znaczenie.

Postanowiłam przeczytać „Necrovet” Joanny Gajzler, ponieważ kocham zwierzęta i powieści fantasy. Wydawało mi się to idealnym połączeniem. Czy było tak faktycznie?

Główną bohaterką jest Florka, która po pewnych nieciekawych perypetiach postanawia zmienić pracę – jak najdalej od dużego miasto i poprzedniego pracodawcy. Przenosi się na wieś i podejmuję pracę technika weterynarii w doktor Izabeli Pokot. I w teorii nie ma w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że pani doktor jest nieumarłą. Poza usługami weterynaryjnymi, Izabela Pokot jest nekromantką. Florka już pierwszego dnia przekonuje się, że nie będzie to miła i łatwa praca.

Joanna Gajzler napisała ciekawą książkę – zabawną, wzruszającą, pokazującą jak wygląda praca weterynarza (trochę z przymrużeniem oka, ale takie książki czyta się najlepiej). Stworzyła równie ciekawych bohaterów, którzy są wyjątkowi – moim ulubieńcem jest Bastian. Plusem „Necroveta” jest też wybór przez Gajzler mało znanych magicznych zwierząt. Może fabuła momentami jest troszkę trywialna, ale jak na debiut – to jest to dobra książka. Mam nadzieję, że kolejna będzie już bardziej dopracowana i na pewno po nią sięgnę. Do tego urzekła mnie okładka – trochę żałuję, że nie była to twarda oprawa. To książka z morałem – uczy, piętnuje niewłaściwe zachowania opiekunów, ale także niewłaściwe praktyki weterynarzy.

Polecam!

Iza, księgarka, Księgarnia Zielone Arkady Bydgoszcz

W ostatnim czasie pojawia się coraz więcej powieści obyczajowych w fantastycznym świecie. Książek, które gdyby odjąć typowe dla fantastyki atrybuty, mogłyby dziać się swobodnie w domu obok nas. Taką właśnie książką jest „Necrovet”.

Nie jest to powieść, dla osób, które spodziewają się słowiańskiej wersji „Fantastycznych zwierząt” rodem z uniwersum Harry’ego Pottera. Książka przedstawia całkowicie zwyczajne życie młodej technolog weterynarii przy pracy z nie do końca zwykłymi pacjentami. Powieść ukazuje rutynowość wielu czynności tak jak w rzeczywistym życiu. Te fantastyczne czy powodujące przyspieszone bicie serca zdarzają się bardzo rzadko. Bohaterowie książki, bez względu na to jak ważni są dla fabuły, reprezentują pełen wachlarz charakterów i przywar. Autorka była też bardzo konsekwentna w ich tworzeniu, a jest to niezwykle ważne w takiej książce, ponieważ od tego, jak odbierzemy postacie, zależy zaangażowanie w fabułę.

„Necrovet” przyciągało mi na myśl „Legendy i Latte” Travisa Baldree czy serię o Koźlaczkach Anety Jadowskiej. Przyjemnie napisana historia, która mimo braku wielkich, trzymających w napięciu akcji, za to zręcznie umiejscowionymi kilku mniejszych powoduje, że nie można się od niej oderwać.

Bardzo polecam tę książkę każdemu miłośnikowi urban fantasy w wykonaniu bardzo kocykowym, ale również młodzieży, która marzy o pracy ze zwierzakami.



Ewa, Księgarz, Warszawa Centrum Praskie Koneser

W ostatnim czasie pojawia się coraz więcej powieści obyczajowych w fantastycznym świecie. Książek, które gdyby odjąć typowe dla fantastyki atrybuty, mogłyby dziać się swobodnie w domu obok nas. Taką właśnie książką jest „Necrovet”.

Nie jest to powieść, dla osób, które spodziewają się słowiańskiej wersji „Fantastycznych zwierząt” rodem z uniwersum Harry’ego Pottera. Książka przedstawia całkowicie zwyczajne życie młodej technolog weterynarii przy pracy z nie do końca zwykłymi pacjentami. Powieść ukazuje rutynowość wielu czynności tak jak w rzeczywistym życiu. Te fantastyczne czy powodujące przyspieszone bicie serca zdarzają się bardzo rzadko. Bohaterowie książki, bez względu na to jak ważni są dla fabuły, reprezentują pełen wachlarz charakterów i przywar. Autorka była też bardzo konsekwentna w ich tworzeniu, a jest to niezwykle ważne w takiej książce, ponieważ od tego, jak odbierzemy postacie, zależy zaangażowanie w fabułę.

„Necrovet” przyciągało mi na myśl „Legendy i Latte” Travisa Baldree czy serię o Koźlaczkach Anety Jadowskiej. Przyjemnie napisana historia, która mimo braku wielkich, trzymających w napięciu akcji, za to zręcznie umiejscowionymi kilku mniejszych powoduje, że nie można się od niej oderwać.

Bardzo polecam tę książkę każdemu miłośnikowi urban fantasy w wykonaniu bardzo kocykowym, ale również młodzieży, która marzy o pracy ze zwierzakami.



Ewa, Księgarz, Warszawa Centrum Praskie Koneser

„Necrovet. Usługi weterynaryjno-nekromantyczne” wpadły mi do reki przypadkiem. Moje oko przykuła okładka z dziwnym królikiem. Opis zachęcał. Miała być to miła i zabawna lektura. Od razu na myśl przyszło mi rewolucyjne „Dożywocie” Marty Kisiel czy „Legendy & Latte” Travisa Baldreea. Czyli jak mówimy w naszej księgarni - fantasy kocykowe.



Dlaczego nawiązanie do kocyka? Gdy czytamy takie fantasy to ich lekkość i humor otaczają nas jak ciepły kocyk. I miałem nadzieję, że „Necrovet”- książka o weterynarzu magicznych istot, będzie czymś w tym stylu. Niestety zawiodłem się. Oczywiście książka została napisana przyjemnie. Autorka chciała także przemycić trochę humoru, niestety ja, przez całą lekturę, roześmiałem się tylko raz. Podczas czytania czułem, że to wszystko jest jednak mocno infantylne. Bohaterowie byli dla mnie obojętni i ciągle czekałem “aż się wreszcie coś wydarzy”. I chociaż mamy akcję z utratą oka, wizytą strasznej mantikory, czy nawiedzenia duchów źle pochowanych zwierząt, to jakoś przeszło to obok mnie, zupełnie nie trafiając do serca.



Zauważyłem, że książka cieszy się zainteresowaniem i ma pozytywne opinie. Może ja nie jestem jej targetem. Zdecydowanie jednak polecam najpierw zajrzeć do „Dożywocia” Marty Kisiel, a potem sprawdzić prozę Joanny W. Gajzler. Książka nie jest zła, niestety mnie nie przypadła do gustu.



Artur, Księgarz, Zamość Galeria Twierdza