Przedwiośnie (Klasyka z opracowaniem)

Główną postacią Przedwiośnia Stefana Żeromskiego jest Cezary Baryka. Powieść ukazuje jego drogę do dorosłości, proces kształtowania poglądów oraz podejmowania pierwszych ważnych decyzji życiowych. Jednocześnie przedstawia obraz Polski odzyskującej niepodległość po latach zaborów, w której rodzi się nadzieja na lepszą przyszłość i odbudowę państwa.

Tytuł utworu ma znaczenie symboliczne. Przedwiośnie jest okresem przejściowym – mimo że wciąż panuje chłód, pojawiają się pierwsze oznaki nadchodzącej wiosny. Podobną przemianę przechodzi Cezary Baryka. Z czasem dojrzewa, dostrzega błędy popełnione w przeszłości i stopniowo staje się świadomym swojej tożsamości oraz odpowiedzialności Polakiem.

Stefan Żeromski (1864–1925) był polskim pisarzem, publicystą i dramaturgiem, często nazywanym „sumieniem polskiej literatury”. Wśród jego najbardziej znanych utworów znajdują się między innymi: Ludzie bezdomni (1900), Syzyfowe prace (1897), Popioły (1904) oraz Wiatr od morza (1922).