Zaklęcie dla czarownika. Cykl Wilcza Jagoda. Tom 4

„Zaklęcie dla czarownika” Magdaleny Kubasiewicz to czwarty i ostatni tom serii Wilcza Jagoda (wszystkie znajdziecie tutaj: https://www.swiatksiazki.pl/seria/wilcza-jagoda?customFilters=category_id:4 – polecam czytać je po kolei, ponieważ akcja bardzo się ze sobą wiąże i potem trudno się połapać o o chodzi).

Wreszcie nadszedł czas, kiedy główna bohaterka – Jagoda Wilczek – musi wywiązać się z przysięgi, którą złożyła uczniowi czarnoksiężnika. W tym celu musi pojechać do Londynu, gdzie ma zdjąć klątwę, jakiej jeszcze nigdy nie widziała. Zadanie jest bardzo trudne i bardzo niebezpieczne. Pomóc ma jej w tym kilka osób, które sprowadził Caleb, no i oczywiście sam uczeń czarnoksiężnika. Jagoda rozlicza się wreszcie ze swoją przeszłością, ale czy zaakceptuje siebie i swoją magię?

Między Jagodą a Calebem cały czas czuć chemię – ich przekomarzania czy kłótnie są świetne. Wątek uczuciowy nie przytłacza fabuły i, dla mnie, jest to ogromny plus. Ale czy coś z tego będzie – o tym przekonacie się po przeczytaniu „Zaklęcia dla czarownika” Magdaleny Kubasiewicz. Naprawdę warto. Magdalena Kubasiewicz pisze bardzo lekko, z humorem. Stworzyła ciekawy świat i równie interesujących bohaterów. Akcja „Zaklęcia dla czarownika” wciąga Czytelnika od samego początku i nawet nie wiemy, kiedy się kończy. Pozostaje tylko lekkie uczucie niedosytu… Trochę mi smutno, ponieważ przywiązałam się do tych bohaterów. Mam jednak nadzieję, że autorka znajdzie sposób, żeby Jagoda i Caleb powrócili – chociaż na chwilę.

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

„Zaklęcie dla Czarownika” Magdaleny Kubasiewicz to już czwarte i jak na razie niestety ostatnie spotkanie z Jagodą Wilczek. Finałowa przygoda jednak dostarcza mnóstwa emocji, a klątwa z jaką przyjdzie się zmierzyć Wilczej Jagodzie będzie jej największym wyzwaniem. Tym razem miejscem akcji będą nie rejony Warszawy i jej magicznej enklawy lecz Londyn i jego magiczny odpowiednik czyli Donlon.

Autorka nie zawodzi i wciąż trzyma poziom. Intrygi, tajemnice, zagadki oraz dziwna i potężna klątwa wypełniają fabułę każdego rozdziału. Książkę pochłania się szybko, z każdą kolejną stroną zdobywając elementy układanki, niczym w powieści detektywistycznej. Razem z Jagodą badamy kolejne poszlaki, rzucamy niebezpieczne zaklęcia, analizujemy zdarzenia i wspomnienia z przeszłości. Jednak wydaje się, że wciąż coś nam umyka, coś się nie zgadza, brakuje istotnego elementu, który może rzucić światło na to co dzieje się wokół bohaterów. Napięcie nie ustępuje, lecz wzmaga się wraz z kolejnymi ofiarami związanymi z krwawą sprawą sprzed lat. A na dodatek ktoś zza kulis pociąga za sznurki by zniweczyć wszystkie plany bohaterów. Wprost nie można się przez to oderwać od lektury.

Kubasiewicz stworzyła spójny i niezwykle ciekawy cykl wypełniony magią, a ta powieść jest idealnym jego dopełnieniem. Trochę szkoda, że to już ostatnia część przygód Jagi. Cieszy jednak to, że zaserwowany nam finał jest w wielkim stylu. Zatem nie ma co czekać. Czas ucieka. Trzeba odkryć prawdę nim klątwa znów zbierze swe żniwo.



Mateusz, księgarz, Poznań Avenida

Jaka ta seria jest dobra, ludzie...! Poziom światowy!

Oto on, finałowy tom o przygodach Jagody Wilczek, nie sądziłam, że tak trudno będzie mi rozstać się z tą serią.

Finałowy tom zaskakuje pozytywnie na wielu płaszczyznach, wszystkie wątki dotyczące Jagody zostały zakończone, pojawia się naprawdę delikatny romans, któremu trochę kibicowałam i naprawdę świetnym wyborem było przeniesienie akcji do Wielkiej Brytanii.

Niesamowicie zachwycił mnie wątek enklawy – Donlonu, która wzbudza niepokój i fascynację, a magiczne miejsca są o tyle wspaniałe co i niebezpieczne. Postać Kruczarki była naprawdę interesująca, aż chciałabym przeczytać o niej coś więcej.

Klątwa Reda, z którą musi zmierzyć się Jagoda, to nie byle co. Nie mogłam się oderwać od historii o Jacobie Redzie, o jego klątwie i ostatnich dniach życia, po prostu wow!

Całą serię gorąco wam polecam, to naprawdę jest jedna z najlepszych polskich urban fantasy, a w moim osobistym rankingu serii uf jest naprawdę wysoko i chociaż naprawdę przykro mi rozstawać się z Jagodą to wierzę, że usłyszymy jeszcze coś o Sonii, mam takie przeczucie.

P.S. Polecam przed rozpoczęciem tego tomu zapoznać się z opowiadaniem „Dzień, w którym odeszło lato”, które znajduje się w zbiorze „Czego dusza zapragnie”, teoretycznie nie jest to przymus, ale kilka razy jest wspominana klątwa z tego opowiadania., poza tym naprawdę warto.