
Opis
Urodziła się niedaleko Rzeszowa. Przeprowadzki na drugi koniec Polski do Sianowa nie pamięta, ale Koszalin zapadł w jej pamięci na zawsze. Z nim wiąże się cała jej młodzieńcza przeszłość, występy na scenie przedszkolnego teatrzyku, zajęcia w szkolnym kółku artystycznym, śpiewanie w amatorskiej grupie Biało-Zieloni, działającej przy miejscowym Wojewódzkim Domu Kultury, i w zespole estradowym Karmazyn.
Kiedy do Koszalina zawitali Czerwono-Czarni objeżdżający po raz drugi kraj z konkursem dla piosenkarzy amatorów pod nazwą „Szukamy nowych talentów”, zgłosiła się natychmiast. Bez trudu zakwalifikowała się do finału tej imprezy w Szczecinie. Miała wówczas 18 lat i wielki zapał, aby zostać gwiazdą. Gdy znalazła się w tzw. Złotej Dziesiątce, rzuciła szkołę i ruszyła w trasę koncertową. Na krótko pojawiła się w zespole Nastolatki, a potem na kilka lat związała się z Czerwono-Czarnymi.
Była niekwestionowaną ozdobą tego zespołu. Dorosłą kobietą o dziecinnej urodzie, ślicznej buzi, filigranowej sylwetce, pięknym głosie i estradowym wdzięku. Gwiazda? Ależ skąd.
Mimo ogromnej popularności i imiennego zaproszenia samego Brunona Coquatrixa odmówiła udziału w międzynarodowym programie estradowym w słynnej Olympii. Skwapliwie (w wersji oficjalnej ufnie i z pokorą) przyjęła opinię krajowych specjalistów, że niedoświadczona jeszcze solistka nie poradzi sobie na paryskiej scenie. Prawdziwym jednak powodem były problemy sercowe młodziutkiej gwiazdki. Tak czy inaczej do Francji nie pojechała. A szkoda. Kariery zagranicznej nie zrobiła zresztą nigdy, chociaż bardzo się podobała publiczności m.in. Czechosłowacji, NRD, ZSRR i Węgier oraz ośrodków polonijnych USA i Kanady.
Po latach powie: „Małe pieniądze i żadna przyszłość. Żyłam od koncertu do koncertu... całymi miesiącami poza domem”.
W kraju oklaskiwano ją na festiwalach w Opolu i w Sopocie. Jej piosenki bezustannie nadawało Polskie Radio. Lansowała przebój za przebojem, dla wielu wyśpiewując nagrody i wyróżnienia, przede wszystkim w Opolu („O mnie się nie martw” – I nagroda, a „Biedroneczki są w kropeczki” – nagroda publiczności na KFPP Opole ’64, „Nie wiem, czy to warto” – I nagroda w kategorii piosenki rozrywkowej na KFPP Opole ’65, „Nie bądź taki szybki Bil”l – nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. RiTV na KFPP Opole ’66, „Trzynastego” – nagroda Towarzystwa Przyjaciół Opola na KFPP Opole ’67). Wiele z nich wcześniej albo później trafiało do radia i telewizji, a piosenka „o szybkim Billu” uczyniła ją aktorką, panną Grabczyk w serialu telewizyjnym „Wojna domowa”.
W Czerwono-Czarnych poznała piosenkarza i kompozytora Henryka Fabiana, prywatnie męża i ojca Sergiusza. Po narodzinach syna oboje zdecydowali się na artystyczną samodzielność.
I znowu życie potoczyło się dawnym torem. Od koncertu do koncertu. Najpierw w duecie z mężem, potem razem z nim w polsko-czeskiej grupie The Samuels, w końcu z działającym niewiele ponad rok zespołem Wiatraki. W latach siedemdziesiątych, gdy rodzimy bigbit nabrał rozmachu i stał się wszechobecnym rockiem, cichł z dnia na dzień entuzjazm wokół uwielbianej przez lata Kasi. Owszem, pojawiała się na krajowych estradach. Na festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu zdobyła Złoty Pierścień. Koszalińskiej publiczności dedykowała „Wieczory z Katarzyną”, chętnie słuchane nawet wtedy, gdy stan wojenny wyeliminował z jej repertuaru ulubioną piosenkę „Trzynastego”. Nie mogło jej także zabraknąć na Old Rock Meeting, sopockim festiwalu dinozaurów polskiego bigbitu. Ale prawdziwą sensację wzbudziła współpraca z idolem nastolatek lat dziewięćdziesiątych, zespołem Papa Dance.
Skończyło się na jednym tylko nagraniu piosenki „Był taki ktoś”. Zaczęły się natomiast kłopoty. Najpierw rozstanie z mężem, potem coraz częstsze niedyspozycje głosowe i nieudany występ na festiwalu sztuki progresywnej Art vis-a-vis Art w Chełmie. W wywiadzie dla miejscowej gazety powiedziała, że tęskni za dawną popularnością, że marzy o powrocie na scenę. Ale nie wróciła.
Wyjechała do Chicago. Pojechała za głosem serca. Widziałem ją i słyszałem na własne oczy i uszy w Orbicie, lokalu pana Teda (Kowalczyka). Zaglądała do restauracji Włodka Wandera, godzinami przesiadywała (i czasami śpiewała) w Café Lura, uchodzącą za centrum polonijnego plotkarstwa. Dowiedziałem się wtedy, że jest znowu jak dawniej. Żyje od koncertu do koncertu, śpiewa okazjonalnie, z przyjaciółmi nagrała dwie płyty i... czeka na propozycje. Jednak amerykański sen o wielkiej sławie nie chciał się spełnić, a emigracyjna codzienność dostarczała ciągle różnorakich problemów oddalających ją nieustannie od muzyki. Do macierzyńskich, finansowych i sercowych doszły jeszcze zdrowotne.
Wtedy postanowiła wrócić do kraju. Miejscowa Polonia żegnała ją największym jej przebojem „O mnie się nie martw”. I tą samą piosenką powitano ją w Warszawie. W Koszalinie przyjęto ją owacyjnie na koncercie zorganizowanym w miejscowym amfiteatrze. Obok zaproszonych gwiazd estrady (śpiewali m.in. Halina Frąckowiak, Bogusław Mec, Edward Hulewicz, Skaldowie i Czerwone Gitary) wystąpiła mama Kasia i akompaniujący jej syn Sergiusz ze swoim zespołem Marrakesh.
Korzystając z ofiarnej pomocy dawnych przyjaciół, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz władz Koszalina dostała w tym mieście mieszkanie. Poddała się też leczeniu, wierząc uparcie, że wygra z chorobą. Niespełniony sen o sławie dodawał jej otuchy. Za namową Ryszarda Poznakowskiego nagrała raz jeszcze swoje największe przeboje: „Biedroneczki są w kropeczki”, „Trzynastego”, „Mały książę”, „O mnie się nie martw” i chicagowską pamiątkę „Ogrzej mi serce”. Ale na powrót na estradę z zespołem syna, który odziedziczył po rodzicach zdolności muzyczne, zabrakło już sił. Wojnę o życie niestety przegrała.
Złota kolekcja – Muzyczna podróż przez wspomnienia
„Złota kolekcja” to wyjątkowy album, który przenosi słuchaczy w świat nostalgii i emocji. Zawiera utwory, które odzwierciedlają nie tylko artystyczną drogę wykonawcy, ale także osobiste historie i wspomnienia z młodości. To doskonała propozycja dla wszystkich miłośników muzyki pop, którzy pragną odkryć piękno i głębię emocji zawartych w każdej piosence.
Dla kogo jest ten album?
- Miłośnicy muzyki pop, którzy cenią sobie emocjonalne teksty i melodyjne brzmienia.
- Osoby poszukujące nostalgicznych utworów, które przypominają o młodzieńczych latach.
- Fani artystów, którzy pragną poznać ich historię i rozwój muzyczny.
- Wszyscy, którzy chcą cieszyć się muzyką w gronie rodziny i przyjaciół.
Co zyskasz dzięki temu albumowi?
- Możliwość przeżycia emocjonalnej podróży przez wspomnienia i doświadczenia artysty.
- Przyjemność słuchania utworów, które łączą pokolenia i budzą wspomnienia.
- Inspirację do odkrywania własnych pasji i marzeń, podobnie jak artysta w młodości.
- Wspaniałą muzykę, która umili chwile spędzone z bliskimi.
Kluczowe tematy i styl
- Wspomnienia z dzieciństwa i młodości.
- Pasja do muzyki i sztuki.
- Droga do spełnienia marzeń i pokonywanie przeszkód.
- Emocjonalne relacje i doświadczenia życiowe.
O Artyście / Zespole
Artystka, której historia jest inspiracją dla wielu, zaczynała swoją karierę w Koszalinie, gdzie brała udział w lokalnych występach i konkursach. Jej determinacja i talent doprowadziły ją do finału ogólnopolskiego konkursu, co otworzyło drzwi do kariery muzycznej. Jej utwory są pełne emocji i osobistych doświadczeń, co czyni je wyjątkowymi na polskiej scenie muzycznej.
O Wytwórni
„Złota kolekcja” została wydana przez Warner Music Group – jedną z wiodących wytwórni muzycznych na świecie, znaną z promowania utalentowanych artystów i produkcji wysokiej jakości nagrań. Wytwórnia ta ma na swoim koncie wiele sukcesów i nagród, co świadczy o jej renomie i wpływie na branżę muzyczną.
Producent/osoba odpowiedzialna za bezpieczeństwo produktu
Warner Music Polska Sp. z o.o.
Osmańska 11
02-823 Warszawa
kontakt@warnermusic.pl
225491800
Szczegóły
Lista utworów
1. O mnie się nie martw
2. Kasia to właśnie ja
3. Był taki ktoś
4. Bądź poważny choć raz
5. Zakochani są sami na świecie
6. Ja mam taniec, śpiew i ciebie
7. Opowiedz mi swoją historię
8. Nie wiem czy to warto
9. Trzynastego
10. Nie bądź taki szybki bill
11. Mały książę
12. Nie będzie mnie w domu
13. Noc bez księżyca
14. Spójrz prawdzie w oczy
15. To nie grzech
16. Nucę sobie
17. Krótki list
18. Zwykły żart
19. Pechowy dzień
20. Skrzypek z kawiarni róż
21. Nim ktoś zostanie sam
22. Małe kłamstwa
23. Miłość sprzed lat
24. Ja wiem, nie wrócą tamte dni
25. Ogrzej mi serce (wersja z 2009 roku) (Bonus track)
26. Trzynastego (wersja z 2009 roku) (Bonus track)
27. O mnie się nie martw (wersja z 2009 roku) (Bonus track)
Recenzje
Produkt nie ma jeszcze recenzji.
Zamieszczenie recenzji nie wymaga logowania. Sklep nie prowadzi weryfikacji, czy autorzy recenzji nabyli lub użytkowali dany produkt.
Seria























































