Złoty róg

Znowu czcigodna (z pozoru) pani profesorowa wplątuje się w niezwykłe wydarzenia związane w dużej części z odbywającym się w Bronowicach weselem.

W mojej opinii książki o pani profesorowej bawią, mają ciekawy wątek kryminalny i można się sporo dowiedzieć o zwyczajach (np. hierarchia służby) i wydarzeniach związanych z Krakowem (np. pogrzeb Matejki, a w tej wesele "innym niż mistrza okiem" opisane). Proszę o jeszcze.

Jak zwykle autorzy wykazują się niezwykle biegłą znajomością okresu Młodej Polski. Intryga kryminalna jest tak naprawdę tłem dla Krakowa tego okresu. Polecam na poprawienie humoru.

Może to jest najsłabsza z powieści o profesorowej Szczupaczyńskiej, ale i tak z wielką uwagą i ogromną przyjemnością czytałam, nieśpiesznie - by przyjemność trwała jak najdłużej.

Podstawową zaletą serii z profesorową Zofią Szczupaczyńską jest genialne oddanie realiów epoki oraz kolorytu ówczesnego Krakowa, a także sprawne wplecenie w fabułę prawdziwych wydarzeń i postaci. Nie zawodzi więc warstwa obyczajowa – poruszenie, jakie wśród krakowskiego światka wywołała wieść o ślubie poety Rydla z chłopką. Samo ukazanie wesela – jak dla mnie pierwsza klasa! Ciągle nie mogę się jednak zdecydować czy wątek narodowo-wyzwoleńczy przypadł mi do gustu.



Mimo wszystkich niewątpliwych zalet wynikających z literackiego kunsztu duetu Dehnel-Tarczyński, całość podobała mi się jakby trochę mniej od poprzednich trzech tomów. Profesorowa Szczupaczyńska w „Złotym rogu” wydaje się mimo wszystko zbyt wścibska, a jej mąż jeszcze bardziej niż zwykle bezbarwny, co może wynikać z faktu, że interesujący jest tylko wtedy, gdy wychwala go żona. Pozostaje nam czekać na ewentualny kolejny tom, aby dowiedzieć się czy w nowym tysiącleciu postać Zofii jeszcze bardziej ewoluuje w feministycznym kierunku, czy to tylko chwila niezdecydowania autorów rozbudziła nadzieje na co bardziej kontrowersyjne z mieszczańskiego punktu widzenia rozwiązania fabularne. Jak wszyscy fani serii, czekam z niecierpliwością.



Joanna, Księgarz, Galeria Rzeszów