Książki
E-booki
Audiobooki
Muzyka
Filmy
Gry i zabawki
Papiernik
Zacznij wpisywać, aby wyszukać post!
Najlepsze książki wojenne – 8 tytułów, które poruszają do głębi
Wojna nie kończy się wraz z ostatnim wystrzałem. Zostaje na długo w pamięci, ciele, a przede wszystkim w duszy. Wojna ma zapach potu, spalonej ziemi i krwi. Najlepsze książki wojenne to nie tylko opowieści o bitwach – to świadectwa odwagi, człowieczeństwa, a niekiedy… tchórzostwa. Wojna zostawia w człowieku niezabliźnione rany – stanowi doświadczenie, którego nikt nie pragnie. Poznaj rzeczywistość największych konfliktów zbrojnych rozgrywających się w XX i XXI wieku.
Najlepsze książki wojenne – śmierć zapisana w słowach
Wojny towarzyszą człowiekowi od zarania dziejów – od pierwszego uderzenia kamieniem, aż po współczesne drony. Opisywane już w czasach starożytnych, niosą za sobą smutną prawdę: historia uczy, że niczego nas nie nauczyła.
Koszmar okopów w literaturze
„Na Zachodzie bez zmian”, Erich Maria Remarque
„Na Zachodzie bez zmian” zawsze zajmuje wysoką pozycję w rankingach najlepszych książek wojennych. Remarque stworzył nie tylko antywojenną powieść, która stała się ikoną, ale także dał światu brutalne świadectwo cierpienia młodych żołnierzy rzuconych w piekło okopów I wojny światowej. Główny bohater szkolny strój zamienia na wojskowy mundur i wiedziony patriotycznym uniesieniem idzie walczyć za ojczyznę. Jednak rzeczywistość szybko weryfikuje poglądy młodego idealisty.
Autor unika patosu i fałszywego bohaterstwa. Pokazuje dzień po dniu, jak wygląda żołnierska codzienność. Każda chwila na froncie wypełniona zostaje lękiem, bezsilnością oraz fizycznym bólem.
Dla czytelników dużym szokiem oprócz opisu samej wojny jest również powrót do domu jej uczestników. Młodzi mężczyźni wracają, ale nie do normalnego życia – ich dusze zostały na polu bitwy pośród huku artylerii i gazów bojowych.
„Wojna nie ma w sobie nic z kobiety”, Swietłana Aleksijewicz
Zdaniem wielu tekst tej białoruskiej noblistki to najlepsza książka o drugiej wojnie światowej. Aleksijewicz oddaje głos kobietom, których krzyk przez lata nie był słyszalny. Z opowieści żołnierek, pilotek i czołgistek stworzyła książkę rozsadzającą od środka mit o heroizmie i bohaterstwie na wojnie. Męski punkt widzenia wojny znany jest z dziesiątek tysięcy książek oraz wspomnień. Dla nich to bitwy, bohaterskie czyny i niekończąca się walka. Natomiast perspektywa kobiet pozwala nam poznać zupełnie inne szczegóły, jak zapach, smak czy kolory.
Między 1941 a 1945 rokiem w Armii Czerwonej służyło około miliona kobiet. Nie miały taryfy ulgowej – były poniżane, wykorzystywane, odmawiano im prawa do łez. Aleksijewicz cierpliwie wysłuchała opowieści nie o noszeniu karabinów, lecz o krwi menstruacyjnej w wojsku czy o butach kilka rozmiarów za dużych. „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” to zdecydowane podium w rankingu najważniejszych reportaży, jakie ukazały się w temacie II wojny światowej.
„Mrówka na szachownicy”, Jan Kurdwanowski
Dla Polaków powstanie warszawskie stanowi jedną z największych świętości w historii naszego kraju. Było symbolem, które kosztowało życie ok. 180 tys. warszawiaków. Jan Kurdwanowski nie stawia pomników ani nie stroi się w piórka bohatera. Mówi językiem młodego chłopaka, który trafił w sam środek apokalipsy i nie wiedział do końca, jak powinien się w niej odnaleźć. Nie znajdziesz tu heroicznych czynów czy wesołych powstańczych piosenek – te wspomnienia to świadectwo strachu, niegodziwości i chęci zachowania życia za wszelką cenę.
Kurdwanowski spotkał się z ogromną krytyką ze strony weteranów sierpniowego zrywu. Nie mogli mu darować, że pisał otwarcie o tym, o czym inni woleli milczeć. Autor w szczegółowy sposób opisuje cierpienia ludności cywilnej, która wobec toczących się wokół wydarzeń była całkowicie bezbronna. Po tej lekturze trudno przejść do porządku dziennego nad tym, co stało się w 1944 roku. Historia przedstawiona przez Kurdwanowskiego odbiega od podręcznikowych wyobrażeń o powstaniu – jest gorzka, okrutna i pełna absurdów.
„Kto sieje wiatr”, Herbert Brunnegger
Autor miał zaledwie kilkanaście lat, kiedy entuzjastycznie wstąpił w szeregi jednej z najbardziej zbrodniczych formacji w XX wieku, jaką było Waffen-SS. Wkrótce młodzieńczy poryw ustąpił miejsca smutnym refleksjom. Te wspomnienia nie są próbą usprawiedliwienia się czy rehabilitacji. To osobisty rachunek sumienia człowieka, który na własne oczy widział dramat największego konfliktu w historii świata.
Front wschodni był miejscem, gdzie statystycznie co 7 sekund umierał niemiecki żołnierz. Brunnegger obrazowo opisuje kurz, smród i głód, które towarzyszą szarej okopowej codzienności. Jego język bywa często szorstki i prosty, jak przystało na żołnierza, nie sili się na literackie opisy krajobrazów. Książka nie oferuje moralnych uproszczeń. To zaproszenie do poznania innej perspektywy rozgrywającego się koszmaru.
„Byliśmy żołnierzami”, Harold G. Moore, Joseph L. Galloway
Wojna w Wietnamie to konflikt, który zdominował większość literatury wojennej drugiej połowy XX wieku. Pośród pól ryżowych i dżungli nie walczyli politycy ani ich ideologie, lecz młodzi żołnierze oderwani od szkolnej nauki i rzuceni w wir brutalnej walki na drugim końcu świata. Autorzy książki, będący wojskowym i korespondentem wojennym, wracają do wydarzeń, jakie rzuciły cień na ideały amerykańskiej demokracji.
Czytając tę lekturę, nie widzimy mapy orientalnego, odległego państwa. Przed oczami pojawiają się brudne twarze żołnierzy, a nad głową wirujące helikoptery bojowe. Obserwujemy codzienne zmagania z tropikalną rzeczywistością. Historia, jaką przedstawiają nam twórcy, nie gloryfikuje wojny. Ona raczej stawia przed czytelnikami pytanie, ilu ludzi jeszcze musi zginąć, by światowi decydenci w końcu zrozumieli, że prowadzenie wojen nie ma sensu. „Byliśmy żołnierzami” stanowi książkę długo pozostającą w głowie oraz oddającą hołd tym, którzy z Wietnamu już nie wrócili.
„W oblężeniu. Życie pod ostrzałem na sarajewskiej ulicy”, Barbara Demick
Choć oblężenia kojarzą się zazwyczaj ze średniowiecznymi zamkami, historia udowadnia, że u schyłku XX wieku wszystko było możliwe. Jeśli ktoś pokusiłby się o stworzenie rankingu najlepszych książek wojennych, te dotyczące konfliktu w byłej Jugosławii z pewnością zajmowałyby wysokie lokaty. Autorka opisuje bałkański konflikt z perspektywy mieszkańców oblężonego Sarajewa. Tam pośród wielu różnych nacji i kultur życie próbuje toczyć się swoim rytmem – choć śmierć czyha na każdym kroku.
Śledząc losy konkretnych rodzin, Demick ukazuje codzienność w oblężonym mieście, czyli brak wody, światła oraz nadziei. Ostrzał serbskich snajperów znacząco utrudnia funkcjonowanie i niemal uniemożliwia powrót do jakiejkolwiek namiastki normalności. Autorka, korespondentka „Los Angeles Timesa”, wraca po latach do miasta, w którym wojna odcisnęła swoje piętno, by jeszcze raz przypomnieć światu hasło: nigdy więcej wojny!
Jeśli interesujesz się światowymi konfliktami, z pewnością zainteresuje Cię także któryś z poniższych artykułów:
„Dzisiaj narysujemy śmierć”, Wojciech Tochman
Jeśli Hanna Krall jest królową polskiego reportażu, to Wojciech Tochman bez wątpienia zasiada obok niej – z piórem ostrym jak brzytwa, sięgającym do najgłębszych warstw człowieczeństwa. „Dzisiaj narysujemy śmierć” to opowieść o ciemności podczas konfliktu w Rwandzie, który zawładnął sercami zarówno zwykłego człowieka, jak i całych społeczności.
Autor jednak nie odwraca wzroku, a zagląda w oczy mordercom i przerażonym w bólu ofiarom. Pyta o sens współistnienia po tym, jak sąsiad zamienił się w bezwzględnego kata. Od reportażu Tochmana nie można uciec ani moralnie się przed nim schować – to głos miliona zamordowanych, o których nikt się nie upomina. W „Dzisiaj narysujemy śmierć” nie znajdziesz chłodnej analizy ani łatwego potępienia. Zostaniesz z pytaniami, na jakie nikt nie zna odpowiedzi. To książka, wobec której człowiek nie pozostaje obojętny.
Szczepan Twardoch, autor znakomitego „Króla”, od lat zadziwia czytelników swoją literacką odwagą i bezkompromisowością. Wojna w Ukrainie przedstawiona przez Twardocha to opowieść o śmierci bez patosu czy taryfy ulgowej. Na stronach książki odnajdziemy front, na którym nadzieja niczym amunicja już dawno się wyczerpała. Odnaleźć można tam również strzępki człowieczeństwa – choć z każdym dniem coraz bardziej wdeptywanego w błoto.
Autor nie pisze kolejnej klasycznej powieści o wojnie. „Null” stanowi opowieść o pustce oraz poszukiwaniu sensu w świecie, w którym racjonalność przestała mieć jakiekolwiek znaczenie. To historia opowiadana z perspektywy Polaka, walczącego w szeregach armii ukraińskiej, zaskakuje intymnością wyznań oraz ciężarem doświadczeń. Zamiast wielkiej polityki i bohaterstwa Twardoch ukazuje czytelnikom starlinki, fragmenty ciał i wszechobecną przemoc. To jedna z najlepszych książek wojennych, jakie w ostatnim czasie trafiły do rąk czytelników. Przekonaj się o tym, zaglądając do naszej recenzji: Wojna nie ma w sobie nic z herosa – recenzja „Null” Szczepana Twardocha.
Kiedy milkną działa, przemawia literatura – najlepsze książki wojenne
Wojna odbiera więcej, niż daje – od zrujnowanych miast, po zniszczone ludzkie życiorysy. Pozostawia po sobie głuche milczenie, jakie zostaje z człowiekiem nawet przy głośnych fanfarach obwieszczających zwycięstwo. Człowiek, który otarł się o koszmar frontowych okopów, już nigdy nie będzie taki sam.
W ofercie sklepu internetowego Świata Książki znajdziesz opowieści snute przez reporterów, żołnierzy oraz cywilów dotkniętych przez szalejące wokół piekło. Literatura wojenna nie służy rozrywce, lecz refleksji. W otaczającym nas świecie powierzchownych narracji warto sięgnąć po książki, które oferują prawdziwą głębię i znaczenie. Zajrzyj do nich i Ty i przekonaj się o tym sam.
Komentarze
Zamieszczenie komentarza nie wymaga logowania. Sklep nie prowadzi weryfikacji, czy autorzy komentarza odnoszący się do towarów nabyli lub użytkowali dany produkt.
Wyniki wyszukiwania dla
