Cuda wianki. Nowe przygody rodziny Koźlaków

Byłam zachwycona pierwszą częścią przygód Koźlaczek, dlatego czym prędzej zabrałam się za kolejne perypetie niesamowitych kobiet z klanu mało stabilnych i nieco szalonych wiedźm. Tym razem jednak ton opowiadań jest nieco poważniejszy, więcej jest wątków kryminalnych, natomiast nadal nie brakuje mu tego samego uroku i lekkości który oczarował mnie w „Cud miód Malina”.



Kobiece, dziewczęce, przesłodkie a z drugiej strony mroczne i niebezpieczne – pani Jadowska jest mistrzynią kontrastów, które grają ze sobą tak dobrze jak Londyńska Orkiestra Symfoniczna. Silne, bardzo wyraziste postaci, niepowtarzalne i przeurocze – ich nie da się nie lubić! Jak ja chciałabym być taką kobietą jak Aronia – zorganizowaną, stabilną, której nikt i nic nie jest straszne, oczywiście magiczne moce są poza moim zasięgiem, choć czasami mam wrażenie, że to akurat mogłabym szybciej zdobyć. Nie sposób nie wspomnieć o genialnym humorze autorki, niektóre teksty rozkładają na łopatki – koniecznie trzeba je zebrać i zapisać, by nigdzie nie umknęły. Mistrzostwo!



Ciągle mi mało i ciągle chcę więcej – mam nadzieję, że to nie koniec perypetii Koźlaczek i niecierpliwie wypatruje dobrych wiadomości na horyzoncie wydawniczym. „Cuda wianki” i klan czarownic zapraszają na wycieczkę do Zielonego Jaru każdego, kto jest gotowy na zdumiewające i nieco zwariowane przygody – jesteś na tyle odważny, by wyruszyć razem z nimi?



Ania, księgarka, Toruń Plaza

Kontynuacja przygód słynnej rodziny Koźlaków!

Cuda Wianki to także zbiór opowiadań przepełniony magią i słowińskością. Autorka nie zniża poziomu, lecz z tą samą starannością opisuje nowe losy członków rodziny Koźlaków. Malina Koźlak – główna bohaterka pierwszej części Cud, Miód, Malina – tym razem ustępuje miejsca by do głosu doprowadzić pozostałe członkinie rodu. Oczywiście jej postać jest nadal silnie skorelowana z historią opowiadaną przez nowych bohaterów.

Aneta Jadowska w kontynuacji przybiera momentami poważniejszą narrację, choćby w opowiadaniu „Dopóki mu się ucho nie urwie”. Magiczna nastrojowość i słodko-gorzkie perypetie nie ulegają zmianie, a barwny język i błyskotliwe dialogi wciąż sprawiają, że książkę ciężko odłożyć na bok. Elementy kryminalne (znane i lubiane autorce) nie tylko rozwijają fabułę, ale utrzymują jej napięcie, a subtelnie wplatane motywy słowiańskiej nadają wszystkiemu magicznego charakteru.

Z czystym sumieniem mogę polecić ten tytuł, jak i jego poprzednią odsłonę. Książka pełna jest barwnych postaci, humoru i rodzinnych wątków, które wplatają się w tajemnicze i niecodzienne zdarzenia. Zapraszam do Zielonego Jaru!

P.S. Wszyscy kochają Narcyzę!

Martyna, księgarka, Wrocław Dominikańska

“Cuda wianki” to drugi - po “Cud miód Malina” - zbiór opowiadań Anety Jadowskiej o niezwykłych mieszkańcach Zielonego Jaru. Pięć przyjemnych tekstów opowiadających o losach Koźlaczek dostarcza masy rozrywki, w sam raz na zimowe wieczory. Historie te wciągają dzięki interesującym pomysłom oraz ciekawym wydarzeniom, ale największego smaczku dodają cudowni, charakterni bohaterowie. Głos otrzymują różne Koźlaczki, dzięki czemu poznajemy różne aspekty życia mieszkańców Zielonego Jaru. A dzieje się wiele - od trzech zaginionych mężczyzn, przez wizytę CBŚ oskarżającego Aronię o fuchę bossa narkotykowego po przygody w urzędzie celnym z niecodziennym zakupem z pewnego chińskiego portalu zakupowego w tle. Wszystko okraszone jest uroczym humorem i charakterystycznym stylem Anety Jadowskiej. Bawiłam się przednio. Polecam. :)

„Cuda wianki” to kontynuacja „Cud, miód, Malina”. To zbiór opowiadań o przygodach rodziny Koźlaków z Zielonego Jaru. Opowiadania są ze sobą doskonale połączone, więc czyta się je jak powieść.

Historia wciąga od początku – napisana jest świetnym językiem, z elementem kryminału. Plusem są ilustracje Magdaleny Babińskiej i piękna twarda okładka z cudowną wyklejką. W tym tomie opowiadania są trochę poważniejsze.

Tym razem Autorka bardziej skupiła się na pozostałych Koźlaczkach, chociaż Malina – najmłodsza z nich – pojawia się w każdym z nich jako pomoc w rozwiązywaniu wszystkich problemów. Koźlaczki to chaos, a Malina na różne sposoby próbuje ten chaos ogarnąć.

Aneta ma taki talent do pisania, że Czytelnik czuje się częścią historii, jakby zasysała nas do książki. Bawimy się, płaczemy i śmiejemy z bohaterami. Czytam jej książki od kilku lat i zawsze dostaję wspaniałą opowieść.

Uwielbiam poczucie humoru Anety – to nie są głupiutkie żarty. Każda z jej postaci jest wyjątkowa – ma swój język, sposób bycia czy ubierania, a także własne poglądy.

Ostatnie opowiadanie rozbawiło mnie do łez. I coś mi podpowiada, że nie była to tak całkiem wymyślona historia.

To idealna książka na poprawę nastroju. Daje nam też trochę nadziei, bo poprzez jedną ze swoich bohaterek mówi nam, że na tym świecie jest jeszcze dobro i piękno.

Aneto, Twoje Pelikany czekają na więcej!

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady