Płonący bóg. Trylogia Wojen Makowych. Księga 3

„Płonący Bóg” jest pełen sprzecznych, a jednocześnie pasujących do siebie sytuacji oraz emocji. Towarzyszymy Rin i pozostałym żołnierzom w trudach wojennych wędrówek, które są zarazem monotonne, drastyczne, jak i pełne wstrząsającej akcji.



W ostatnim tomie trylogii Wojen Makowych Rin przechodzi nieustanny rozwój osobowości i pokazuje nam cały wachlarz różnych zachowań, myśli i intryg. Towarzyszący jej Kitaj cały czas zadziwia swoim otwartym i niezrównanym umysłem. Gdy Rin jest nieposkromionym ogniem, Kitaj swoim empatycznym chłodem łagodzi wszystkie sytuacje. Natomiast Nezha jest bezkresnym oceanem, który ma w sobie tyle samo piękna, co i grozy. W przypadku Nezhy możemy zaobserwować niesamowity rozwój postaci od pierwszego tomu z jednoczesnym zatrzymaniem jego pierwotnego charakteru i tajemniczości. Nie możemy też zapomnieć o Vence, która przez całą trylogię Wojen Makowych przenika ze swoim silnym i stabilnym charakterem. Venka jest postacią, po której zawsze wiadomo czego się spodziewać, a jednocześnie nie da się jej nie darzyć sympatią.



Całą trylogię Wojen Makowych przeczytałam w zaskakującym tempie, do tej pory jestem pod ogromnym wrażeniem zdolności Rebecci F. Kuang. Stała się jedną z moich ulubionych pisarek. W niedługim czasie na pewno sięgnę po jej kolejne książki, „Babel” i „Yellowface”, jednocześnie wyczekując jej kolejnych twórczości.



Kaja, księgarka, Warszawa, CH Ursynów

Poczynając od początku, muszę uwzględnić, iż motyw fantasy w całej trylogii jest bardzo przyjemnie wplątany w fabułę i wykorzystany w odpowiednich momentach.

Moim zdaniem "Płomienny Bóg" jest najlepszą częścią trylogii.

Nie zmienia faktu to jednak faktu iż moim zdaniem profil głównej bohaterki przez całą historię mimo tak wielu wydarzeń i delikatnych zmian opiera się na tym samym.

"Podążanie za zemstą" bądź nawet zaślepienie nią uważam za najlepszy sposób na opisanie postępowania głównej bohaterki.

Reasumując, całą trylogie szczerze polecam, poboczni bohaterowie potrafią zaskoczyć i w większości w moim przypadku to na nich skupiało się zainteresowanie i sympatia.