Zapadlina. Seria z komisarz Marią Herman. Tom 3

Kocham książki Roberta Małeckiego. Trafiłam na nie przypadkiem kilka lat temu i od tamtego czasu czytam wszystko, co wydaje. I nigdy nie jestem zawiedziona.

„Zapadlina” to trzecia część (polecam czytać je po kolei, ponieważ część wątków jest ze sobą połączona) z serii o komisarz Marii Herman – kobiecie po przejściach, uzależnionej od hazardu, która próbuje walczyć z własnymi demonami i pracować. Partneruje jej Olgier Borewicz, który też ma nie jedno za uszami, ale niestety nie potrafi lub bardziej nie chce przyznać się, że ma duże problemy. Ta dwójka policjantów specjalizuje się w rozwiązywaniu starych spraw Archiwum X. Śledztwa są bardzo dobrze rozpisane i prowadzone szczegółowo, nie brakuje tu też lekkiego wątku obyczajowego dotyczącego głównych bohaterów (jeśli komuś to przeszkadza – jest go naprawdę niewiele).

„Zapadlina” Roberta Małeckiego napisana jest doskonałym językiem. Czyta się praktycznie sama, a Czytelnik ma wrażenie, że prowadzi śledztwo razem z Mają Herman i Olgierdem Borewiczem. Bohaterowie są też świetnie napisani (nie lubię ich, ale doceniam wysiłek włożony przez Małeckiego w stworzenie ich postaci). Maja Herman ma bardzo analityczny umysł, przez co policjantów udaje się odkryć szczegóły, których ktoś inny nie zauważył.

„Zapadlina” wciągnęła mnie od pierwszej strony. Gorąco polecam!

Iza, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

„Zapadlina” to trzecia część cyklu z komisarz Marią Herman. Jest to książka autorstwa Roberta Małeckiego, który wydarzenia w swoich powieściach umieszcza w Toruniu i okolicach. Tym razem akcja kryminału rozgrywa się w Żninie.



Po przeczytaniu „Wiatrołomów” i „Urwiska” bez zastanowienia sięgnęłam po kolejną część przygód policjantów z bydgoskiego Archwium X. Bardzo lubię ten cykl ze względu na to iż fabuła rozgrywa się na terenach, które znam i kojarzę. Przyjemnie czyta się książki gdy przed oczyma widzi się miejsca, które odwiedzają bohaterowie. Poza tym aspektem, książki Roberta Małeckiego, to bardzo dobre kryminały. Lektura „Zapadliny” mnie nie zawiodła. Po raz trzeci świetna zagadka kryminalna i bardzo dobry research autora. Ciekawi bohaterowie, wieloletni spór dwóch rodzin w małym miasteczku, tajemnice i nierozwiązane zaginięcie sprzed lat. Przyjemnie czyta się także ze względu na rozbudowane życie prywatne głównych dochodzeniowców – Marii i Olgierda. Autor nakreśla również problem z uzależnieniami.



Warto sięgnąć po wszystkie książki z cyklu z komisarz Marią Herman, a także po inne powieści autorstwa Roberta Małeckiego ze względu na świetnie zbudowane napięcie. Ciężko się oderwać od jego książek – zarwana noc gwarantowana.

Irmina, księgarka, Toruń CH Plaza

Wszystkie trzy tomy zakupiłam i pochłonęłam ich treść bardzo szybko .Ciekawe następne dzieła Roberta Małeckiego .Autor książek który swoimi opisami i ciekawymi wątkami kryminalnymi zachęca do tego że książki czyta się jednym tchem . Polecam gorąco .

Super książka czyta się jednym tchem. polecam ,czekam na następną tego autora.

“Zapadlina” to tom trzeci serii z Marią Herman i Olgierdem Borewiczem - można po niego sięgnąć bez znajomości tomów poprzednich, choć wtedy trochę rozmyją się te świetne kreacje dwójki głównych bohaterów - z jednej strony dobrze wpisujących się w kreacje skomplikowanych śledczych z nałogami, z drugiej bardzo nieszablonowych, bo walczących z demonami, których raczej w polskiej literaturze kryminalnej jeszcze nie było. Jednak zagadka kryminalna dla każdego z tomów jest oddzielna, a ta z “Zapadliny” dotyczy zaginięcia - sprzed prawie dwudziestu lat, osiemnastoletniego chłopaka, syna policjanta. Dziwne więc, że do tej pory nie została rozwiązana, prawda? Czy więc po tylu latach jest jeszcze szansa na nowe dowody? Mała miejscowość, społeczność, w której wszyscy dobrze się znają i mają własne tajemnice, społeczność walcząca nie tylko o prywatność, ale i przeżycie - pod ich nogami fizycznie rozstępuje się ziemia, gdyż mieszkają na terenie narażonym na szkody górnicze powstałe przez okoliczną nieczynną już kopalnię. To przez tę społeczność przyjdzie się śledczym przedzierać, aby znaleźć nowy punkt zaczepienia muszą wykazać się sprytem i spostrzegawczością podczas rozmów z potencjalnymi świadkami. Akcja toczy się tempem spokojnym, skupionym na bardzo zwyczajnym ludzkim pierwiastku, dzięki czemu jest bardzo bliska emocjom, które sam czytelnik dobrze zna. Intryga składa się z wielu kawałków puzzli, które z uwagą trzeba znaleźć i dopasować, a to jest niezwykle zajmujące. Do tego dochodzi jeszcze doskonała warstwa językowa - tu czuć, że autor nie pisze, co mu myśl w palce przyniesie, a nad każdym zdaniem się zastanawia. Czuć poszanowanie i miłość do języka, co przeradza się w bardzo płynną, melodyjną wręcz lekturę. To powieść kryminalna na wysokim poziomie - gorąco polecam!