Noblista mimo woli. John Steinbeck – książki i życiorys

Mało jest twórców, którzy odegraliby równie istotną rolę w historii amerykańskiej kultury, co John Steinbeck. Książki jego autorstwa do dziś bawią, skłaniają do refleksji i uwrażliwiają na problemy zwykłych ludzi. Dowiedz się więcej o jego twórczości i wyjątkowo barwnym życiu.

„Do gwiazd na skrzydłach świni” – kulisy życia Johna Steinbecka

John Steinbeck przyszedł na świat 27 lutego 1902 roku w Salinas w Kalifornii, która później stała się tłem większości jego opowieści. Po ukończeniu szkoły średniej w 1919 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Stanforda, których jednak nie ukończył. Lata spędzone na różnych dorywczych zajęciach jako pracownik fizyczny wyostrzyły jego zmysł obserwacji, kształtując jego wrażliwość oraz zainteresowanie sprawami zwyczajnych ludzi.

Początki kariery pisarskiej Steinbecka nie należały do najłatwiejszych – jego młodzieńcze teksty były konsekwentnie odrzucane przez redakcje. Pierwszy większy sukces przyszedł w 1935 roku dzięki powieści „Tortilla Flat”. Kolejne utwory, jak niezapomniane „Myszy i ludzie” z 1937 roku, ugruntowały jego pisarską pozycję.

Steinbeck był człowiekiem o nieposkromionej ciekawości świata – podróżował po Meksyku, Europie, a nawet Wietnamie, gdzie w 1966 roku pracował jako korespondent wojenny. Życie prywatne pisarza bywało równie burzliwe jak fabuły jego książek. Był trzykrotnie żonaty i doczekał się dwóch synów.

W 1962 roku zdobył literacką Nagrodę Nobla, o czym powiemy nieco więcej już za chwilę. Zmarł 20 grudnia 1968 roku w Nowym Jorku. Przyczyną była niewydolność serca, do której doprowadził, paląc nałogowo papierosy.

Zastanawiacie się pewnie, skąd w nagłówku o jego życiorysie wspomnienie o świni? Cóż – odpowiedź na to pytanie może być nieco… osobliwa. Steinbeck miał bowiem swój osobisty znak, którym przewrotnie uczynił pigasusa (połączenie słów pig, czyli świni, i pegaza). Jego mottem było zaś hasło „Do gwiazd na skrzydłach świni”.

Awantura o Nobla – ciekawy przypadek Steinbecka

Mało który wybór laureata literackiej Nagrody Nobla wywoływał tak duże kontrowersje, jak przyznanie jej Johnowi Steinbeckowi w 1962 roku. W uzasadnieniu podkreślono jego „realistyczne i pełne wyobraźni pisarstwo, łączące pełen współczucia humor z wnikliwą obserwacją społeczną”. Decyzja ta budziła mieszane reakcje – niektórzy pisarze i dziennikarze określali ją wręcz jako jeden z największych błędów Akademii. Sam Steinbeck mówił w wywiadach, że nagroda ta została przyznana mu nieco na wyrost.

Dopiero po 50 latach od przyznania wyróżnienia (Szwedzka Akademia zobowiązana jest przez ten czas do zachowania w tajemnicy szczegółów swoich decyzji) ujawniono, że wybór Steinbecka był kompromisem wynikającym z… braku wystarczająco silnych kontrkandydatów. Za każdym z pozostałych finalistów przemawiały mocniejsze głosy sprzeciwu – od zbyt wyrazistych poglądów politycznych, po brak zgody na wybranie w krótkim odstępie czasu laureata z tego samego kraju.

John Steinbeck – książki. Najważniejsze utwory