Krystyna córka Lavransa (edycja kolekcjonerska)

Dobra powieść historyczna

Recenzja księgarza Świat Książki

Powieści historyczne mają to do siebie, że źle napisane bywają zbyt archaiczne. Nie podobają mi się przesadne manieryzmy współczesnych pisarzy, szukających na siłę w słowniku jakichś barwnych, nieużywanych już zwrotów, robiąc historię nieczytalną, za to z przerośniętą formą nad fabułą. Na wiele takich powieści nadziałam się w zeszłym roku (Komuda out) i głód historii trochę we mnie opadł. Na szczęście na te czytelnicze rany wydawnictwo Świat Książki wydaje plastry w postaci klasyki literatury, która nie zawodzi. A lektura „Krystyny córki Lavransa” uzmysłowiła mi dwie sprawy. 1. że klasyka literatury jest naprawdę godna czytania. Coś, co czytała moja mama i babcia nie tylko było czytane, bo „nic innego nie było”, tylko ponieważ było naprawdę dobre. Powieść noblistki Sigrid Undset mogę przyrównać do „Chłopów” Reymonta. „Krystyna” jest wielowątkowa, żywa, zanurzona w kolorach przeszłości, konkretnie średniowiecznej Norwegii. Ma ciekawe sceny (właśnie sceny, decyzje, perypetie, a nie opisy i retrospekcje) i bohaterów z mięsa, a nie z papieru. 2. że kategorie rozumienia dobrej literatury przez Komisję Noblowską zmieniły się bardzo przez ostatnie 100 lar. Że nie daje się już nagród za dobrą prozę: bohaterów i ich wybory, tylko bardziej za temat i światopogląd. Naprawdę polecam wrócić do „Krystyny”, nawet doświadczonym czytelnikom. Jest to naprawdę dobra powieść historyczna, ciekawa, barwna, czasem zabawna, czasem obca i niezrozumiała z perspektywy obecnych lat (religia, rodzina, obowiązki, trochę inaczej są teraz rozumiane). Jest o średniowiecznych ludziach i trzeba uzbroić się w płaszcz ochrony przed stylistycznymi archaizmami. Nawet zdania budowane są w klasycznym tempie starej literatury. Ale uważam, ze warto było spędzić z bohaterami tę dłuższą chwilę. „Krystyna” faktycznie zasługuje na piękną grafikę i solidną oprawę, w jakie wydawnictwo Świat Książki obudowuje naprawdę dobre powieści. Idzie na moją półkę obok „Nędzników” Victora Hugo i „Don Kichota” Miguela de Cervantesa z kolekcjonerskiej serii. Weronika, księgarka, Gliwice Arena