Szeptucha. Cykl Kwiat Paproci. Tom 1

Lekka, przyjemna, zabawna, nietuzinkowa i zapadająca w pamięć. Jeżeli chcecie przekonać się jak wygląda nasz kraj gdyby jego historia potoczyła się inaczej to zachęcam do przeczytania „Szeptuchy” autorstwa Katarzyny Bereniki Miszczuk.



Mieszanka magii i słowiańskich wierzeń ze współczesnym światem, takim jakim obecnie znamy. Trzeba przyznać, że główna bohaterka – Gosława – może być trochę irytująca, ale taki jej urok. „Szeptucha” to powieść, którą będzie się albo kochać, albo nienawidzić. Według mnie wszystko w tej książce jest dobrze wyważone. Szczypta magii, odrobina romansu, trochę humoru i tajemnicy oraz alternatywny świat. Nie jest to literatura górnych lotów, ale uważam że taka też jest potrzebna i chcemy czasem przeczytać coś lekkiego. „Szeptucha” jest bardziej wartościowa niż „rosnące jak grzyby po deszczu” książki z kategorii young adult. Powieść Katarzyny Bereniki Miszczuk jest z kategorii fantasy, którą mogę śmiało polecić na rozpoczęcie przygody z tym gatunkiem.



Książki z serii Kwiat Paproci spodobają się na pewno tym, którym przypadła do gustu twórczość Anety Jadowskiej czy Katherine Arden. Z chęcią przeczytam kolejne tomy serii Kwiat paproci, aby dowiedzieć się co dzieje się w Bielinach oraz u Gosławy i Mieszka.

Irmina, księgarka, Toruń CH Plaza

Czy nie męczy cię powtarzalność schematów w romansach? Z każdą recenzją zastanawiam się, dlaczego archetyp nieporadnej, ale pyskatej protagonistki jest tak rozchwytywany? Nie uważam, że czekanie na księcia z bajki jest takie atrakcyjne… a potem przypominam sobie, że seria „Kwiat Paproci” jest jedną z moich ulubionych serii. Dlaczego?



Wyobraź sobie, że Mieszko I porwał Dobrawę i nigdy nie przyjął chrztu, a Polska do dzisiaj została pogańskim królestwem. Poznajemy Gosławę Brzóskę, która świeżo po ukończonych studiach jest zmuszona odbyć praktyki medyczne nie w szpitalu, tylko u szeptuchy Jagi na wsi. Przyjechawszy na wieś, spotyka przystojnego mężczyznę na koniu, oferujący podwózkę. I jak tu się nie zakochać? Po pierwszych rozdziałach można uznać tytuł za romans, do momentu poznania Bielin i ich mieszkańców. Mamy wgląd w ich obyczaje i wierzenia, żywe w każdym zakątku powieści. Wystarczy przeżyć jakiekolwiek obchody, by dać się przekonać do istnienia słowiańskich bogów.



Nie ma zbyt wiele prozy obyczajowej, która miesza współczesność z mitologią słowiańską. Autorka oddała serce w odwzorowaniu kultury i folkloru, i ten trud został przedstawiony w „Życie erotyczne Słowian” Tomasza J. Kosińskiego. Pierwszy tom z cyklu autorki jest przedsmakiem do świata, gdzie bogowie snują plany względem Gosi. Więc czy warto przymknąć oko dla schematów i w zamian dostać świat pełen rusałek, mądrości szeptuchy i magii kwiatu paproci?



Joanna, księgarka, Elbląg Ogrody

nie wiem, dlaczego to jest na literaturze polskiej obyczajowej, to jest fantastyka... fajna powieść, widać że pisana z dystansem i przymróżeniem oka, dobra zabawa i ciekawy setting