We własnym gronie

„We własnym gronie” Mari Jungstedt to świetna propozycja dla wielbicieli kryminałów skandynawskich w stylu uwielbianej Camilli Lackberg. Jest to trzecia część cyklu dziejącego się w małym miasteczku Visby na Gottlandii z inspektorem Knutasem i dziennikarzem Bergiem.

Kryminały Jungsterdt mają wszystko czego się oczekuje od tego gatunku- mroczny i zimny skandynawski klimat, tajemnicę skrywaną przez niewielką społeczność i mordersywa w otoczeniu przepięknej , ale dzikiej i nieprzystępnej przyrody.

Akcja rozwija się powoli,co przypomina mi trochę powieści Charlotte Link , ale trup ściele się gęsto aż do finału, który, co prawda ,rozgrywa się w samej końcówce książki, ale rozwiązanie ma sens i daje satysfakcję.

Autorka ponownie świetnie opisuje codzienne życie i relacje ludzi w małej, trochę zakmniętej społeczności wyspiarskiej.Bardzo dokładnie przedstawia również głównych bohaterów – policjantów i dziennikarza. Od pierwszej części polubiłam inspektora Knutasa,- który nie jest przystojny jak gwiazdor, jest dobrym mężem i ojcem i nie stawia pracy ponad rodzinę, mimo, że poważnie traktuje swój zawód.

Każdy kto szuka dobrej, chociaż niezbyt wymagającej literatury kryminalnej będzie zadowolony z tej książki. Polecam na leżak nad morzem lub w ogrodzie albo na zbliżające się dłuższe wieczory jesienno-zimowe.

Monika , Księgarka, Kielce Galeria Korona

We własnym gronie to kolejny tom cyklu kryminałów gotlandzkich autorstwa Mari Jungstedt, wydanych przez Wydawnictwo Bellona. Akcja książki dzieje się w na małej wysepce w Gotlandii, niedaleko Szwecji. Głównymi bohaterami książki jest inspektor Anders Knutas i dziennikarz śledczy Johan Berg. Tych bohaterów mamy okazję poznać już w dwóch pierwszych tomach cyklu gotlandzkiego.

Akcja książki zaczyna się w upalny letni nadzień, kiedy dwie małe dziewczynki znajdują swojego ukochanego kucyka z odciętym łbem. Dodatkowo sprawy komplikują się, kiedy zostaje w brutalny sposób zamordowana studentka archeologii Martina Flochter. Wyrafinowany sposób morderstwa zarówno zwierzęcia jak i dziewczyny wskazują na rytualny obrzęd. Mimo licznych przesłuchań i dochodzeń nie udaje się pochwycić mordercy, a na wyspie zaczynają pojawiać się kolejne ofiary.

Krótkie, pełne emocji rozdziały sprawiają, że bardzo ciężko oderwać się od książki. Mari Jungstedt buduje napięcie, powoli nakreślając zarys psychologiczny mordercy, ale do końca nie zdradza czytelnikowi za wiele. To, co moim zdaniem wyróżnia tą pozycję, to oryginalny motyw morderstwa, wplatanie w fabułę motywów historycznych oraz religijnych.

Uważam, że wznowienie przez Wydawnictwo Bellona cyklu kryminałów gotlandzkich było świetnym pomysłem, ponieważ z przyjemnością sięgnę po kolejne pozycje cyklu. We własnym gronie to świetna pozycja dla wszystkich miłośników klimatów skandynawskich i kryminałów. Polecam!

Agnieszka, ksiegarka, CH Plaza Toruń

"We własnym gronie" to trzeci tom z cyklu gotlandzkiego o inspektorze Knutasie i dziennikarzu śledczym Bergu.

Książka zaczyna się nietypowo, bo od morderstwa zwierzęcia. A później mamy do czynienia jeszcze z pradawnymi wierzeniami, walką o władzę, siecią intryg. Ta historia naprawdę ma potencjał. Jest to bardzo mroczny, zagmatwany kryminał, którego wydźwięk ponownie został zagubiony przez mnogość wątków obyczajowych, zwłaszcza kłopotów rodzinnych Johana Berga. Powieść momentami ociera się o grozę i ma bardzo dobre zakończenie, jednak droga do niego czasami była zbyt długa i nużąca. Długo kręcimy się w kółko i to jeszcze stojąc w martwym punkcie, gdy jest za dużo informacji do sprawdzenia, a jednocześnie za mało, aby cokolwiek mogło z tego wyniknąć. Mimo tego poważnego mankamentu, wynikającego prawdopodobnie z braku dopasowania temperamentów mojego i autorki, książkę czytało mi się bardzo szybko. Szkoda, że autorka pozostawiła czytelników bez kilku odpowiedzi, a niektóre wyjątkowo interesujące wątki, jak np. ten dotyczący starowierców, zostały porzucone.

Mam wrażenie, że tym razem Mari Jungstedt postawiła na obyczaj z tłem kryminalnym, niż czysto kryminał, na co liczyłam. Nadal jest to porządna książka, jednak nie znajdzie się w gronie moich ulubieńców. Mimo to mogę z czystym sumieniem polecić ją fanom literatury obyczajowej, którzy chcieliby zacząć przygodę z innymi gatunkami. Należy pamiętać, że niektóre sceny mogą być nieodpowiednie dla wrażliwszych na krzywdę zwierząt i szczegółowe opisy zbrodni czytelników.

Ewa, Księgarz, Warszawa Centrum Praskie Koneser