Onyx Storm. Onyksowa burza (barwione brzegi)

Świetnie się bawiłam podczas czytania serii, czuję jedynie niedosyt i z niecierpliwością czekam na kolejne!

Trzeci tom… i wreszcie jesteśmy na właściwych torach. W „Onyksowej burzy” już nie trzeba tłumaczyć jak działa uniwersum, można je co najwyżej poszerzyć i bardzo dziękuję Rebecce Yarros, że to zrobiła.



Od razu to napiszę – to mój ulubiony tom.

Wylatujemy poza kontynent! Nie tylko opuszczamy na dłużej samą uczelnię, ale poznajemy krainy, które są w dużym oddaleniu od wojny pochłaniającej Navarrę. To oznacza, że nie wszędzie działa magia, a smoki nie zawsze będą wszechmocne, za to natykamy się inne podejście do tego, co się dzieje na świecie. I to jest świetne. Yarros już wcześniej pokazywała, że wie, iż wspólny front nie jest celem łatwym do osiągnięcia, choć dotąd robiła to na mniejszą skalę. Teraz wkroczyła polityka, której nasi bohaterowie nie znają i nie rozumieją. Niech się jednak nie boją ci, którzy polityki w książkach nie lubią – w tej serii nie ma czasu na siedzenie i długie dysputy, tu się cały czas coś dzieje. Nie zawsze jest miło. Prawdę mówiąc najczęściej nie jest. Za to mamy okazję poznać nieco lepiej Andarnę i jej krewnych i szerzej spojrzeć na świat, który wymyśliła autorka.



W tej części Xaden stał się dla mnie bardzo interesującą postacią. To co się z nim dzieje, mrok, który go pochłania, sprawia, że pojawiły się w nim pokłady osobowości, których wcześniej nie dostrzegałam. Jego problem mógłby być nieco mocniej zaakcentowany, ale i tak od tego wątku nie mogłam się oderwać.

Drugą postacią, którą bardziej doceniłam, jest Dain. W pierwszym tomie miałam nadzieję, że spadnie ze smoka i skręci sobie kark. W drugim już widziałam pęknięcia w jego zbroi. A teraz cieszę się na sceny, w których się pojawia. Co więcej patrząc na to, co wyprawia jego ojciec w Basgiacie, przestałam się dziwić, że początkowo Dain miał regulamin w miejscu autorefleksji.

Sam wątek romansowy też przeszedł pewną transformację. W obliczu narastającego innego problemu bohaterowie stali się dla siebie świetnymi partnerami i wsparciem. Na to czekałam cały drugi tom!



Na kolejną część długo będziemy czekać. Trzymajmy się, smoczy jeźdźcy, to będzie trudny czas.





Agnieszka, księgarka, Wrocław Pasaż Grunwaldzki

Cudowna seria, oby reszta wyszła jak najszybciej :>

Jeśli komuś spodobały się poprzednie książki Yarros, to "Onyx Storm"

go zdecydowanie nie zawiedzie. Jest pełna niesamowitych historii,

humoru, nowych postaci i zaskakujących zwrotów akcji...



Gdy zaczęłam czytać "Onyx Storm" wiedziałam, że się nie zawiodę. W

"Onyksowej burzy" powracamy do historii Violet i Xadena, którzy tym

razem mierzą się z nowymi problemami. Bardzo mi się spodobało, że

cała opowieść nie toczy się tylko wokół nich. Poznajemy historie

bohaterów, ale i ich wrogów, z zupełnie innej perspektywy. Yarros

powraca w trzecim tomie, aby rozbudzić naszą wyobraźnię na nowo. W

"Onyx Storm" nic nie jest pewne, aż do samego końca - to smocza

podróż w nieznane. Oczywiście Xaden i Violet będą musieli się mierzyć

z kolejnymi wyzwaniami, ekscytującymi przygodami, śmiertelnymi

wrogami, ale też z samymi sobą, aby przetrwać najgorsze. Poznamy

drugą stronę historii. Powrócimy do starych przyzwyczajeń. Dawno mi

się tak dobrze nie czytało książki, ponieważ "Onyx Storm" jest napisana

lekkim językiem.



Jeśli spodobała ci się historia Xadena i Violet, to "Onyx Storm" jest

zdecydowanie dla Ciebie. Pełna humoru, napięcia, zwrotów akcji oraz

nowych postaci. Jest to obowiązkowa książka dla każdego czytelnika

serii Empireum oraz fanów romantasy. Gorąco polecam!



Kalina, księgarka, Bydgoszcz, Zielone Arkady

Trzecia część bestsellerowej smoczej serii Rebecci Yarros – kontynuacja, na którą fani odliczali dni.



Powracamy do smoków, krwawej walki o przetrwanie i intensywnych emocji. Violet Sorrengail staje przed niemal niemożliwym zadaniem: znaleźć sojuszników dla Navarry i odnaleźć pradawną rasę smoków, co dla niej samej staje się misją osobistą – ostatnią szansą na ocalenie duszy ukochanego. Tymczasem Veninowie coraz śmielej atakują, a bariery ledwo się trzymają.



Autorka zapowiedziała dwuletnią przerwę od serii, co niestety czuć – ten tom wydaje się bardziej przejściowy, skupiający się na opisach, a nie na przełomowych wydarzeniach. W porównaniu do Fourth Wing i Iron Flame jest tu mniej brutalnej akcji, za to więcej rozmów między smokami, co fani Tairna i Andarny z pewnością docenią. Wątek romantyczny, choć nieco ograniczony, nadal obfituje w czułe słówka i powtarzające się zapewnienia miłości, przeplatane zbędnymi konfliktami.



Największym plusem tej części okazuje się Ridoc i jego smok – wnoszą humor i świeżość wśród powagi sytuacji oraz niekończących się uniesień Violet i Xadena.



Zakończenie? Brutalny cliffhanger, który pozostawia więcej pytań, niż daje odpowiedzi. A świadomość, że na kolejną część trzeba czekać co najmniej dwa lata, tylko potęguje frustrację.



Księgarka Ola, CH Galeria Dominikańska, Wrocław