Moja odyseja. Awanturnik, który pokochał Polskę

warto przeczytać

Recenzja księgarza Świat Książki

Czyta się naprawdę świetnie. Podobałoby mi się nawet, gdyby niekoniecznie działo się w Polsce. Motyw „obcy w Polsce” to nie jest główny topos tej historii. Książka jest literaturą faktu, autobiografią, a w zasadzie czyta się lepiej, niż niejedną powieść historyczną. Niesamowity człowiek akcji - Adrian Carton de Wiart. Autor i narrator jest w zasadzie archetypem protagonisty – aktywny, sprawczy, sprytny, odważny (czasem głupio brawurowy), podejmuje decyzje i mierzy się z ich konsekwencjami. Przeciekawa autobiografia człowieka w zasadzie nieznanego. Opowieść o szukaniu miejsca w świecie, którego już nie ma – wielokulturowego i kolonialnego. Świat oficerów i dżentelmenów, awanturników i poszukiwaczy przygód. Nie chcę wybrzmieć prześmiewczo, bo Adrian Carton de Wiart opisuje także konkretne działania wojskowe i ich często brutalne konsekwencje, ale narracja przebiega w tonie dobrej, klasycznej powieści awanturniczej. Zresztą oryginalny tytuł brzmi „Happy Odyssey” i trochę szkoda, że wydawnictwo Bellona nie zdecydowało się zawrzeć tej gotowości, otwartości i optymizmu, którymi podszyte jest słowo „happy”. Taki właśnie zdaje się sam narrator. Stracił oko? Mówi się trudno, posiedział kilkanaście dni w szpitalu i wyszedł za własną prośbą na kolejną komisję wojskową. Stracił dłoń? Będzie co opowiadać, bo to była pamiętna akcja. Nieudana, ale pamiętna. Tu ma znaczenie sprawa i cel. Pochodzenie ułatwiło de Wiartowi edukację i karierę w wojsku, ale to jego odwaga i ciekawość poniosły go po świecie. Podróże lądowe, morskie, Afryka, Europa, Azja. Świat Imperium Brytyjskiego, II Rzeczpospolitej i historyczne zmiany po pierwszej wojnie światowej Adrian Carton de Wiart opisuje barwnie, plastycznie, ciekawie. Warto przeczytać, warto wyruszyć w męską podróż do ruchliwego i zmieniającego się świata początku XX wieku. Weronika, księgarka, Gliwice Arena